เว่ยต้าถงหยิบแผนที่มาแผ่นหนึ่ง ชี้ไปทางภูเขาอวี้เหล่ยแล้วพูดว่า “ท่านอาจารย์จินไม่เพียงแต่จะเจาะทะลุภูเขาอวี้เหล่ย สร้างปากขวด…ปากขวด ท่านอาจารย์เรียกแบบนี้ใช่หรือไม่?”
“ใช่” จินเฟิงพยักหน้า “ข้าตั้งใจจะเรียกโครงการโดยรวมทั้งหมดนี้ว่า ‘ตูเจียงเยี่ยน’ นอกจากปากขวดแล้ว ยังมีเขื่อนเฟยซาและปากแม่น้ำที่แยกออกเป็นสองสายเหมือนรูปปากปลา”
พูดจบก็หยิบพู่กันมาเขียนคำว่าเขื่อนเฟยซาและปากปลาแยกน้ำลงบนแผนที่
“องค์หญิง ท่านอาจารย์จินไม่เพียงแต่จะสร้างตูเจียงเยี่ยนเท่านั้น ยังจะสร้างคูน้ำที่ด้านตะวันออกของภูเขาอวี้เหล่ยด้วย เพื่อนำน้ำที่ไหลผ่านปากขวดไปยังด้านตะวันออกของภูเขาอวี้เหล่ย ไปสู่แม่น้ำเจียงอัน แม่น้ำโจ๋วหม่า แม่น้ำไป่เถียวและแม่น้ำชิงไป๋”
เว่ยต้าถงชี้ไปบนแผนที่ หาตำแหน่งของแม่น้ำทั้งหลายและชี้ให้องค์หญิงเก้าดู
“แม่น้ำเจียงอัน แม่น้ำโจ๋วหม่า แม่น้ำไป่เถียวยังพอว่าเพราะไม่ไกลจากภูเขาอวี้เหล่ยมาก แต่แม่น้ำชิงไป๋ไกลเหลือเกิน กลัวว่าจะต้องสร้างคูน้ำหลายสิบลี้ ต้องใช้แรงงานมากเกินไป!”
เว่ยต้าถงพูดพลางขมวดคิ้ว
“ใต้เท้าเว่ย ท่านพูดผิดแล้ว ข้าไม่ได้จะสร้างแค่รอบ ๆ ตูเจียงเยี่ยนเท่านั้น ยังมีที่อื่นอีก”
