“ความเร็วลมในระดับความสูงที่ต่างกันก็ไม่เหมือนกัน แม้ที่พื้นดินจะไม่มีลมก็ไม่ได้หมายความว่าด้านบนจะไม่มีลม”
จินเฟิงเอ่ยเตือนว่า “รอให้เจ้าคุ้นเคยกับระดับห้าร้อยจั้งก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาข้าเรื่องความสูงที่มากขึ้น ห้ามตัดสินใจเองเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นถ้าข้าจับได้ เจ้าก็ลืมที่จะได้แตะเร่อชี่ฉิวไปตลอดชีวิต เข้าใจหรือไม่”
ถึงแม้ว่าบอลลูนลมร้อนจะมีปลอดภัยสูง แต่ก็ยังเคยเกิดอุบัติเหตุมาก่อน
และลมก็แบ่งเป็นชั้น ๆ ด้วย บางครั้งที่พื้นดินอาจจะไม่มีลมเลย แต่ที่ระดับความสูงหนึ่งกิโลเมตรอาจจะมีลมแรงก็ได้
จินเฟิงไม่อยากเห็นเหล่าอิงตกลงมาจากท้องฟ้าจริง ๆ
และถ้าลอยสูงเกินไป ออกซิเจนก็จะยิ่งเบาบางลง จำเป็นต้องมีถังออกซิเจน
ด้วยเงื่อนไขปัจจุบันของจินเฟิง แม้แต่การแยกออกซิเจนออกมาก็เป็นปัญหา ถังออกซิเจนยิ่งไม่ต้องคิดถึง
อีกอย่าง การบินได้สูงห้าร้อยจั้งก็เพียงพอต่อความต้องการของเขาแล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เหล่าอิงไปเสี่ยงอันตราย
“เข้าใจแล้ว!”
เหล่าอิงรู้ว่าจินเฟิงกำลังคิดความปลอดภัยของเขา จึงไม่ดื้อดึงอีกต่อไป
ครั้งนี้จินเฟิงยอมให้เขาขึ้นไปอีกหนึ่งร้อยกว่าจั้ง เขาก็พอใจมากแล้ว
