ไม่ต้องพูดถึงว่าจินเฟิงไม่ได้ขุดหลุมพรางในเรื่องการกู้ยืมเพื่อช่วยเหลือประชาชน แต่ต่อให้ขุด ชาวบ้านก็ไม่สนใจแล้ว
ใกล้จะอดตายอยู่แล้ว ต่อให้เป็นหลุมพวกเขาก็ยินดีจะกระโดดลงไป
นี่ก็เป็นสาเหตุที่แม้ผู้เช่าที่ดินจำนวนมากจะรู้ว่าเจ้าของที่ดินกำลังหลอกพวกเขา แต่ก็จำต้องยอมจำนน
สถานการณ์เป็นไปตามที่จินเฟิงคาดการณ์ไว้ ต้าหลิวพูดจบเรื่องนโยบายการกู้ยืมข้าว ชาวบ้านก็แย่งกันเข้ามาในหมู่บ้าน
โชคดีที่ต้าหลิวเตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว เขานำผู้คุ้มกันภัยมารักษาระเบียบไว้ได้
ภายในเมืองซื่อชวน องค์หญิงเก้าก็ไม่กล้าพักผ่อนนานเช่นเดียวกับจินเฟิง นางก็ตื่นนอนตั้งแต่เช้าตรู่
ชิ่งมู่หลานกลัวจะรบกวนองค์หญิงเก้าจึงรอจนถึงช่วงสายจึงมาเยี่ยม
ผลที่ได้คือเมื่อเข้าไปในห้องก็พบว่าไม่มีใครอยู่บนเตียง
“อู่หยาง หมอให้เจ้านอนพักบนเตียงครึ่งเดือน เหตุใดเจ้าถึงออกมาได้”
ชิ่งมู่หลานพบองค์หญิงเก้าในห้องตำรา จึงลากตัวออกไป “รีบกลับไปพักผ่อนเถิด”
“ท่านพี่ ตอนนี้สถานการณ์ภัยพิบัติรุนแรงขึ้นทุกวัน ไม่รู้ว่าจะมีราษฎรตายด้วยความหิวโหยและหนาวเย็นอีกเท่าใด ข้าจะนอนได้อย่างไร?”
