จินเฟิงพูดว่า “หมอพูดหรือไม่ว่าเป็นเพราะอะไร?”
“หมอแจ้งว่าที่ผ่านมาองค์หญิงทำงานหนักเกินไปและยังมีความกังวลใจมากเกินไป จึงทำให้ล้มป่วยลง”
ชิ่งมู่หลานพูดอย่างไม่พอใจว่า “เจ้าก็ไม่เคยทำให้คนอื่นสบายใจเลยนะ”
“ชิ่งมู่หลาน เมื่อครู่เจ้าพูดจาเหน็บแนมข้า ข้าก็ไม่ได้สนใจเจ้า แต่เจ้ากลับมาทำหน้าใส่ข้าอีกนะ!”
วันนี้จินเฟิงเหนื่อยมาทั้งวัน กลับมาก็ได้ทราบว่าองค์หญิงเก้าล้มป่วย อารมณ์เดิมทีก็หงุดหงิดอยู่แล้ว ชิ่งมู่หลานยังพูดจาประชดประชันอีก จินเฟิงจึงขี้เกียจที่จะตามใจนางอีกต่อไป
“มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ อย่ามาอ้อมค้อม!”
“เจ้า…เจ้ายังด่าข้าอีกงั้นหรือ!”
ชิ่งมู่หลานโกรธมากและอยากจะระเบิดอารมณ์ออกมา แต่พอเห็นว่ายังมีคนอยู่รอบ ๆ อีกมากจึงอดกลั้นเอาไว้แล้วผลัก ชิ่งซินเหยาไปทีหนึ่ง “ท่านพี่ ท่านออกไปก่อน!”
ชิ่งซินเหยาได้ยินดังนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
ตอนนี้จินเฟิง องค์หญิงเก้า และตระกูลชิ่งเป็นพันธมิตรกัน ชิ่งมู่หลานให้เขาออกไป ต้องไม่ใช่เพราะติดต่อราชการ แต่เป็นเรื่องส่วนตัว
ด้วยสติปัญญาของชิ่งซินเหยา ที่ชิ่งมู่หลานพูดแบบนี้เท่ากับบอกตรง ๆ ว่านี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่าง จินเฟิงกับองค์หญิงเก้า
