“ต้าหลิว ไปเรียกผู้ดูแลร้านหร่วนและแม่นางหลิงหลงมาที่นี่ ข้ามีเรื่องจะปรึกษาพวกนาง!”
“รับทราบ!”
ต้าหลิวตอบรับแล้วออกไปเรียกพวกนาง
ไม่ถึงสองสามนาที ต้าหลิวก็พาคนเข้ามา
“เร็วมากเลยนะ” จินเฟิงถามด้วยรอยยิ้ม “แม่นางหลิงหลงยังไม่ได้กลับไปหรือ?”
หร่วนถงเจี๋ยเป็นผู้ดูแลร้านของหอการค้า อาศัยอยู่ในลานข้าง ๆ มาได้เร็วก็เป็นเรื่องปกติ
ส่วนจูหลิงหลงเช่าบ้านอยู่ข้างนอกกับครอบครัว ตอนนี้เป็นเวลาเย็นแล้ว จินเฟิงคิดว่านางกลับบ้านไปนานแล้ว
“ท่านแม่ของข้าคิดถึงท่านตลอด พอรู้ว่าท่านกลับมาซื่อชวน ก็พาข้ามารอที่หอการค้า” จูหลิงหลงตอบ
“เหนียงเหนียงมาด้วยหรือ?” จินเฟิงมองไปที่ต้าหลิว “รีบไปเชิญเหนียงเหนียงเข้ามา!”
จูเฉินซื่อเปิดโรงเตี๊ยมมาครึ่งชีวิต กล่าวได้ว่าเป็นคนที่ผ่านโลกมามาก
จินเฟิงเพิ่งมาถึงต้าคังไม่นาน แน่นอนว่าต้องการคนแบบนี้มาช่วยกำหนดแผนบรรเทาทุกข์
“ท่านอาจารย์ ข้าคิดถึงท่านทั้งวันทั้งคืน และไปอธิษฐานต่อหน้าพระโพธิสัตว์ทุกวัน ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว!”
