เมื่อจูเฉินซื่อเห็นจินเฟิงตาก็แดงก่ำ นางก็เดินวนรอบจินเฟิงเพื่อยืนยันว่าจินเฟิงไม่เป็นอะไรจริง ๆ จากนั้นก็ประสานมือไหว้รอบ ๆ “ขอบคุณพระโพธิสัตว์ที่คุ้มครอง! ขอบคุณพระโพธิสัตว์ที่คุ้มครอง!”
ท่าทีของจูเฉินซื่อครึ่งหนึ่งเป็นการประจบประแจง อีกครึ่งหนึ่งเป็นความดีใจจากใจจริง
ไม่ใช่ว่านางมีความรู้สึกลึกซึ้งกับจินเฟิง แต่นางเข้าใจดีว่าครอบครัวของนางสามารถหลุดพ้นจากความทุกข์ยากและมีชีวิตแบบทุกวันนี้ได้ก็เพราะจินเฟิง
หากจินเฟิงเกิดเรื่องที่ตงไห่ วันที่ดี ๆ ของครอบครัวนางก็จะจบสิ้น
“ขอบคุณที่เหนียงเหนียงเป็นห่วงข้าเสมอ”
จินเฟิงยิ้มให้จูเฉินซื่อ แล้วก็เข้าเรื่องทันที “ที่เรียกทั้งสามท่านมา เพราะข้าจะเริ่มแจกจ่ายสิ่งของบรรเทาทุกข์แล้ว ต้องการให้ทั้งสามท่านช่วยเหลือ”
