“ก่อนหน้านี้ ข้าให้โอกาสพวกเจ้ามีชีวิตรอด แต่พวกเจ้ากลับไม่เห็นคุณค่า ตอนนี้ก็สายเกินไปที่จะมาเสียใจ”
องค์หญิงเก้าส่ายหัว “ตอนนี้จะเลือกถูกแขวนคอนอกเมือง หรือจะยอมส่งมอบเสบียง!”
“ขอองค์หญิงไว้ชีวิตด้วยเถิด!”
เมื่อเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย พวกผู้มีอิทธิพลจึงไม่สนใจศักดิ์ศรีใด ๆ ต่างคุกเข่าลงกับพื้นคำนับขอชีวิตรอด
บางคนกระแทกหัวจนเลือดไหล
“รีบเลือกเร็ว ๆ ข้าไม่มีเวลารอพวกเจ้านานหรอก!”
สีหน้าขององค์หญิงเก้ายังคงเย็นชา “ชิ่นเอ๋อร์ นับถึงสิบ ผู้ใดไม่เลือก ถือว่าขัดขืน แขวนคอนอกเมืองให้หมด!”
“เพคะ!”
ชิ่นเอ๋อร์ตอบรับแล้วเริ่มนับถอยหลัง “สิบ! เก้า! แปด!…”
เสียงนับทุกครั้ง ก็เป็นการนับถอยหลังชีวิต
“ข้าไม่เลือก! ข้าจะกลับเมืองหลวง!…”
มีผู้มีอิทธิพลสองคนทนแรงกดดันไม่ไหว ลุกขึ้นวิ่งออกไปนอกลานบ้าน
แต่เพิ่งวิ่งไปได้สองก้าว ก็ถูกจูเอ๋อร์เตะกลับมา
“สี่!”
ในตอนนี้ การนับถอยหลังของชิ่นเอ๋อร์ เหลือเพียงสามตัวเลขเท่านั้น
“ข้ายอมรับผิด!” ชายอ้วนสวีเงยหน้าตะโกนขึ้น “ข้ายินดีที่จะส่งมอบเสบียง!”
“ข้าก็จะส่งมอบเช่นกัน!”
