“สำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนไม่ได้ถอนตัวไปแล้วหรือ เหตุใดจึงมีผู้คุ้มกันภัยมากขนาดนี้?”
“พวกเจ้ามาดูเร็ว คนที่เดินอยู่ข้างหน้าเป็นท่านอาจารย์จินและองค์หญิงเก้าใช่หรือไม่?”
“ใช่พวกเขาจริง ๆ ด้วย!”
“ดีจริง ๆ ท่านอาจารย์จินและองค์หญิงมาแล้ว ซื่อชวนมีความหวังแล้ว!”
“รีบไป ไปดูข้างล่างกัน!”
…
ไม่เพียงแค่บรรดาบัณฑิตเหล่านี้เท่านั้น แต่ประชาชนที่ทราบว่าจินเฟิงและองค์หญิงเก้าเดินทางมา ก็พากันวิ่งออกจากบ้านและแห่แหนกันมาบนถนน
ในเวลาอันรวดเร็ว ถนนใหญ่ก็ถูกประชาชนล้อมจนแน่นขนัด
เมิ่งเทียนไห่รีบจัดการให้กองทัพเวยเซิ่งไปเปิดทางข้างหน้า
ต้าหลิวก็สั่งการให้ผู้คุ้มกันภัยให้ล้อมจินเฟิงและองค์หญิงเก้าไว้ตรงกลาง
เป่ยเชียนสวิน ชิ่นเอ๋อร์และจูเอ๋อร์ก็ระแวดระวังสำรวจโดยรอบ พร้อมลงมือได้ทุกเมื่อ
พวกนางไม่มีทางเลือก เพราะประชาชนมีจำนวนมากเกินไป และสถานการณ์ก็วุ่นวายเกินไป หากมีคนแอบปะปนอยู่ท่ามกลางฝูงชนและยิงธนูใส่จินเฟิงหรือองค์หญิงเก้า เรื่องนี้จะบานปลายเป็นเรื่องใหญ่แน่
โชคดีที่ถึงแม้ประชาชนจะตื่นเต้น แต่ก็ไม่ได้คิดจะก่อเรื่องวุ่นวาย ยังคงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
