สถานที่ที่พวกเขาจัดการประชุมลับนั้นอยู่ไม่ไกลจากจวนตระกูลชิ่ง องค์รักษ์ของหัวหน้าขันทีก็กลับมาอย่างรวดเร็ว
“เรียนกงกง คนของตระกูลชิ่งบอกว่า ชิ่งซินเหยาได้ยินข่าวว่ากองทัพจากเกาเหยวียนบุกโจมตี เป็นเหตุให้เขาโกรธจนหมดสติ ตอนนี้ยังไม่ฟื้น!”
“ชิ่งซินเหยายังหนุ่มยังแน่น ทั้งยังเป็นชายชาติทหาร จะหมดสติง่าย ๆ ได้อย่างไร?”
ชายอ้วนสวีตะโกนว่า “กงกง เขาต้องแกล้งทำเป็นหมดสติแน่ ๆ!”
“ถึงเจ้าจะรู้ว่าเขาแกล้งทำ แล้วจะทำอย่างไรได้?”
หัวหน้าขันทีชำเลืองมองชายอ้วนสวีอย่างไม่พอใจ “หรือเจ้าจะไปบังคับให้เขาออกไปนำทัพให้ได้?”
สิทธิและหน้าที่ต้องมาคู่กัน
ตอนนี้ชิ่งซินเหยาไม่ใช่โจวแห่งซื่อชวนแล้ว การต่อต้านทหารม้าเกาเหยวียนจึงไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
ถึงแม้ซื่อชวนจะถูกทหารม้าเกาเหยวียนทำลายจนย่อยยับ ฝ่าบาทก็ไม่สามารถเอาเรื่องเขาได้
ตอนนี้ถึงแม้ทุกคนจะอยากคืนตำแหน่งโจวมู่ให้เขาก็เป็นไปไม่ได้แล้ว เพราะการแต่งตั้งและถอดถอนโจวมู่ ต้องให้ฝ่าบาทและทั้ง 6 กรมลงนามรับรอง แน่นอนว่ามันไม่ทันการณ์
ดังนั้นตำแหน่งโจวมู่นี้ถึงจะร้อนแรงแค่ไหน พวกเขาก็ต้องช่วยขันทีรักษาไว้
