“สูงขึ้นอีกเท่าตัว…”
เหล่าขุนนางต่างสูดหายใจเฮือกใหญ่
“เช่นนี้จะเกิดความวุ่นวายใหญ่หลวงแน่นอน”
ชายอ้วนสวีถามด้วยความกังวล
การคำนวณนั้นซับซ้อนยิ่งนัก แต่หากจะกล่าวให้ง่ายก็ง่ายเหลือเกิน
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน การคำนวณล้วนเชื่อฟังกฎอันเรียบง่ายที่สุดข้อหนึ่ง นั่นคือความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณของสินค้าและความต้องการซื้อ
ปีนี้ชวนสู่ประสบภัยพิบัติ ชาวบ้านไม่มีเสบียงเหลือ ยุ้งฉางของจินเฟิงก็ถูกพวกเขาปิดตาย
กล่าวได้ว่า ณ เวลานี้ ข้าวเปลือกส่วนใหญ่ทั้งหมดในชวนสู่ล้วนอยู่ในกำมือของพวกเขา
เพียงแค่พวกเขากักตุนไม่ปล่อยข้าวออกมา ราคาข้าวก็จะพุ่งสูงขึ้นเป็นธรรมดา
บรรดาขุนนางทั้งหลายไม่มีใครสงสัยในจุดนี้
เพราะอาหารคือปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต
คนเราไม่เรียนหนังสือได้ ไม่เที่ยวเล่นได้ แต่ไม่กินข้าวไม่ได้
หากไม่มีอาหาร ต่อให้มีเงินตรามากมายก็เป็นเพียงแค่โลหะเท่านั้น
ไม่ต้องพูดถึงการเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว แม้แต่สองเท่าตัวพวกเขาก็ทำได้
เพียงแค่พวกเขาร่วมมือกันกักตุนยุ้งฉาง ไม่ปล่อยข้าวออกมาก็พอแล้ว
แต่ราคาข้าว ณ เวลานี้ สูงกว่าช่วงเดียวกันของปีที่แล้วถึงสองเท่า หากเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวก็จะเป็น 5-6 เท่าของปีที่แล้ว
