บทที่ 635 ข้าขอร้อง
“ท่านอาจารย์ หากท่านสังหารไช่หลิวหยางก็เท่ากับว่ากำลังก่อการกบฏ!”
องค์หญิงเก้าร้องตะโกนจากด้านหลัง “เจ้าได้คิดถึงผลที่จะตามมาบ้างหรือไม่? การกบฏนั้นมีโทษถึงประหารชีวิต!”
“อย่างไรกัน พระองค์อยากจะสังหารข้าหรือ?”
จินเฟิงหัวเราะเยาะ “ถ้าเช่นนั้น เหตุใดพระองค์ไม่พาชิ่นเอ๋อร์มาด้วยเล่า? หรือว่าจะทรงลงมือเอง?”
จินเฟิงและองค์หญิงเก้าอยู่ในป่าลึก ชิ่นเอ๋อร์และผู้คุ้มกันภัยทั้งหลายจึงไม่ได้ยินชัดเจนว่าทั้งสองคนกำลังพูดอะไรกัน
แต่ชิ่นเอ๋อร์ฝึกฝนวิชามาตั้งแต่เด็ก หูตากว้างไกล นางจึงได้ยินเสียงตะโกนขององค์หญิงเก้าแว่ว ๆ
องค์หญิงเก้ารับการศึกษาจากวังหลวง ไม่ว่าจะดีใจหรือโกรธ นางก็มักจะไม่พูดเสียงดัง
เมื่อรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ นางก็สบตากับจูเอ๋อร์และทั้งสองก็พุ่งตัวเข้าไปในป่าพร้อมกันทันที
แต่ยังไม่ทันได้เข้าไป ก็ถูกต้าหลิวนำกลุ่มผู้คุ้มกันภัยมาขวางไว้
“แม่นางชิ่นเอ๋อร์ เจ้านายทั้งสองกำลังพูดคุยกัน พวกเจ้าเข้าไปคงไม่เหมาะนัก?”
“ต้าหลิว ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า หลีกไป!”
ชิ่นเอ๋อร์เอ่ยเสียงเย็น
“แม่นางชิ่นเอ๋อร์ นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าอยากจะพูด”
