ชายวัยกลางคนอาจจะเคยชินกับการใช้อำนาจข่มขู่ผู้อื่นมาตลอด เมื่อเห็นว่าต้าหลิวกล้าที่จะทำลายแผงขายของจริง ๆ เขาก็โกรธมาก จึงตะโกนใส่พวกลูกสมุนว่า “พวกเจ้าไม่เห็นหรือว่ามีคนมาก่อกวน ยังจะยืนงงอยู่ทำไม ไปตีพวกมันเดี๋ยวนี้!”
“ผู้ดูแลเลี่ยว พวกนั้นได้ยินชื่อของเสี้ยนลิ่งแล้วยังกล้าทำลายแผงขายของ ข้าเกรงว่าพวกเขาคงไม่ใช่คนธรรมดา!”
ลูกสมุนคนหนึ่งเอ่ยเตือนเสียงเบา
ผู้คุ้มกันภัยที่จินเฟิงพามาดูยังไงก็ไม่ใช่พวกที่จะรับมือได้ง่าย ๆ จำนวนคนก็มากกว่าพวกตนมาก ถ้าพวกตนเข้าไปหาเรื่อง ก็เท่ากับรนหาที่ชัด ๆ
“มาถึงเขตอำเภอของข้า ไม่ว่าจะเป็นมังกรก็ต้องมานอนขดอยู่แทบเท้าข้า เสือก็ต้องหมอบราบต่อหน้าข้า!”
ชายวัยกลางคนตะโกนว่า “ไปตีพวกมันให้หมด ตีให้พวกมันตายไปเลย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เจ้านายจะรับผิดชอบเอง!”
แม้แต่พวกลูกสมุนยังมองออกว่าฐานะของจินเฟิงไม่ธรรมดา แล้วชายวัยกลางคนจะมองไม่ออกได้อย่างไร
แต่ก่อนออกมาเลี่ยวเสี้ยนลิ่งได้กำชับเป็นพิเศษว่า ไม่ว่าใครจะมาก่อกวน ก็ห้ามยอมแพ้เด็ดขาด
สำหรับพวกบ้าอำนาจแล้ว ตอนนี้คือโอกาสดีในการทำเงิน ใครตั้งแผงขายของได้มากกว่า คนนั้นก็จะได้เงินมากกว่า
