“ท่านพี่เชียนสวิน เมื่อครู่ข้ายังไม่ทันได้บอกพี่เลยว่าที่จินชวนเกิดเรื่องแล้ว…”
ถังเสียวเป่ยรีบเล่าเรื่องที่จินฉวและซื่อชวนให้นางฟังคร่าว ๆ
เมื่อเป่ยเชียนสวินได้ยิน นางก็ก้มหน้าลงเงียบ ๆ
ตอนอยู่ที่ซื่อชวน นางเคยได้ยินข่าวกรองเกี่ยวกับจินเฟิงมาบ้าง ถือว่ารู้จักจินเฟิงพอสมควร
จินชวนไม่เพียงแต่เป็นบ้านของจินเฟิง แต่ยังเป็นฐานที่มั่นของเขาด้วย
ด้วยนิสัยของจินเฟิง เขาคงไม่เสียเวลากลับจินชวนเพราะนางหรอก
แม้จะเพียงไม่กี่วันก็เป็นไปไม่ได้
เป่ยเชียนสวินเป็นคนที่หยิ่งทะนงเช่นกัน เมื่อคิดได้ดังนั้น นางก็ยื่นมือจูงเด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ “ข้าเสียมารยาท และรบกวนเวลาของท่านไปแล้ว ครั้งนี้ท่านช่วยชีวิตข้าไว้อีกครั้ง รอให้ข้าจัดการพวกโจรท้องถิ่นเสร็จ ข้าจะไปหาท่านที่ จินชวนเอง!”
พูดจบนางก็ลากเด็กหญิงตัวน้อยหมายจะจากไป
ด้วยนิสัยของเป่ยเชียนสวินที่ไล่ล่าเซวียเหิงหลูมาไกลนับพันลี้ หลังจากจากไปแล้วโอกาสที่นางจะไปเอาเรื่องโจรท้องถิ่น ต่อนั้นจึงมีมากกว่าเก้าในสิบส่วน
