ก่อนหน้านี้นางบุกเข้าไปในถิ่นของพวกโจรมาแล้วครั้งหนึ่ง พวกโจรต้องมีการป้องกันแน่ ๆ แต่ตอนนี้นางยังอยู่ในสภาพแบบนี้ โอกาสที่จะถูกพวกโจรล้มลงนั้นมีสูง
ยอดฝีมือที่มีพื้นฐานค่อนข้างดีแบบนี้หายากมาก ถ้าปล่อยให้นางต้องมาตายด้วยน้ำมือของโจรแบบนี้ จินเฟิงก็รู้สึกว่าน่าเสียดายเหลือเกิน
ดังนั้นจึงเอ่ยปากว่า “การแก้แค้นสิบปีก็ไม่สาย หากแม่นางเต็มใจ เชิญตามข้ากลับจินชวนก่อนเถิด รอให้ข้าจัดการเรื่องที่บ้านและซื่อชวนเสร็จ ข้าจะพาเจ้ามาจัดการพวกโจรเหล่านี้เอง เห็นด้วยหรือไม่?”
“ใช่แล้ว สามีที่รักพูดถูกต้อง ท่านพี่เชียนสวินเป็นเช่นนี้แล้ว จะไปไหนได้อีกล่ะ?”
ถังเสียวเป่ยคว้าแขนของเป่ยเชียนสวิน ไว้ “ตามพวกข้าไปเถิด รอให้อาการบาดเจ็บของพี่หายดีแล้วค่อยกลับมา!”
“ท่านจะกลับมาที่นี่และช่วยข้าจัดการโจรท้องถิ่นจริง ๆ หรือ?” เป่ยเชียนสวินถาม
“ข้าพูดคำไหนคำนั้น!” จินเฟิงตอบ
“ท่านพี่เชียนสวินวางใจได้เลย สามีที่รักของข้าพูดอะไรเป็นเด็ดขาด สิ่งที่รับปากไว้ ต้องทำให้ได้แน่นอน”
ถังเสียวเป่ยเห็นมีหวังจึงรีบช่วยชักชวน
“เรื่องนี้…”
เป่ยเชียนสวินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ข้าจะไปจินชวนกับพวกเจ้า”
