กวานเสี่ยวโหรวอยากจะเอ่ยถามเสี่ยวอวี้ว่าได้ข่าวสารผิดพลาดหรือโจรท้องถิ่นไปที่อื่นหรือไม่
ทว่านับตั้งแต่เที่ยงเป็นต้นมา นางก็อยู่กับเสี่ยวอวี้ตลอด สิ่งใดที่นางไม่รู้ เสี่ยวอวี้ก็ย่อมไม่รู้เช่นกัน
“หรือว่าพวกโจรรอให้เกิดหมอกก่อนแล้วจึงจะโจมตี” ถังตงตงคาดการณ์
“มีความเป็นไปได้สูง” กวานเสี่ยวโหรวได้ยินคิ้วเรียวสวยก็ขมวดเข้าหากัน
เวลานี้อาทิตย์ยังไม่ตก แต่อากาศกลับมืดครึ้มมากแล้ว ยามค่ำคืนมาเยือน หมอกย่อมจะหนาทึบเทียบเท่าเมื่อคืนวัน
สถานการณ์เช่นนี้เป็นผลเสียต่อชาวซีเหอวานอย่างมาก
ยามเมื่อหมอกหนาทึบ ข้าศึกซ่อนตัวอยู่ที่ใดก็มองไม่เห็น ธนูจ้งหนู่ เครื่องเหวี่ยงหินก็กลายเป็นของประดับบ้านไปแล้ว
ผู้คุ้มกันภัยไม่สามารถตั้งขบวนต่อต้านได้ ทำได้แต่แบ่งกำลังเสริมไปทั่วทุกหนแห่ง ก่อให้เกิดการสูญเสียกำลังรบในหมู่ผู้คุ้มกันภัยอย่างมาก
“เสี่ยวอวี้ เจ้าช่วยคิดหาวิธีหน่อย ต้องสืบหาให้ได้ว่าโจรจากไกว่จือโกวไปอยู่ที่ใด!”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าว “หากว่าพวกนั้นคิดเช่นนี้จริง เราจะเฝ้ารอให้พวกนั้นมาทำร้ายเราไม่ได้!”
