“เสี่ยวโหรว เจ้าจะออกนอกหมู่บ้านเพื่อทำการโจมตีเชิงรุกงั้นหรือ?” ถังตงตงขมวดคิ้วพร้อมเอ่ยเตือน “เจ้าคิดให้รอบคอบนะ ออกนอกหมู่บ้านไม่ใช่เรื่องยาก ทว่าหากเข้าไปติดกับดักของโจรขึ้นมา จะกลับเข้ามาอย่างไรล่ะ!”
ขณะนี้ผู้คุ้มกันภัยและบุรุษที่เหลือในซีเหอวานนั้นมีน้อย วิธีที่ดีที่สุดคือการตั้งรับอยู่หลังแนวป้องกันของหมู่บ้าน
ออกจากหมู่บ้านมันเสี่ยงเกินไปหน่อย
“ข้ารู้ แต่สามีกล่าวว่าการโจมตีเชิงรุกดีกว่าการเป็นฝ่ายตั้งรับ!”
กวานเสี่ยวโหรวเอ่ยว่า “พวกเราซ่อนตัวในหมู่บ้าน พวกมันจะรุกหรือไม่รุกล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องที่พวกโจรเป็นผู้ตัดสิน อย่างไรตอนนี้พวกเราก็เสียเปรียบ
ไม่เท่ากับฉวยโอกาสตอนที่ยังมองเห็นอยู่นี้ ให้หัวหน้ากองร้อยฝานจัดให้ผู้คุ้มกันภัยออกไปสู้ก่อน เผื่อว่าไม่สามารถจะจัดการโจรที่อยู่ด้านนอกหมู่บ้านให้สิ้นซากได้ ก็ยังสามารถฆ่าพวกมันได้บ้าง พวกโจรที่จะบุกเข้าหมู่บ้านตอนกลางคืนก็จะน้อยลง!”
“เมื่อเจ้ากล่าวเช่นนี้ก็ดูมีเหตุผล!” ถังตงตงพยักหน้า
ปัจจุบันอำนาจการตัดสินใจอยู่ในมือพวกโจร การตั้งรับเพียงอย่างเดียวสำหรับซีเหอวาน ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่เป็นผลดีอย่างยิ่ง
