“เสี่ยวอวี้ เดี๋ยวข้าจะไปพูดคุยกับหัวหน้ากองร้อยฝานถึงเรื่องที่จะออกไปสู้รบ เจ้าจงหาสายลับที่ฉลาดหลักแหลมมาสักสองสามคน หากว่าหัวหน้ากองร้อยฝานตกลงกับความคิดของข้า เจ้าจงให้พวกมันติดตามหัวหน้ากองร้อยฝานออกไปด้วยกัน!”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าวว่า “เจ้าจำเป็นต้องให้พวกสายลับสืบหาให้ชัดเจน ประการแรก พวกโจรไกว่จือโกวมาถึงที่ใดแล้ว ประการที่สองขณะนี้มีพวกที่อยู่นอกหมู่บ้านมีทั้งหมดกี่คน!”
“รับทราบ!” เสี่ยวอวี้พยักหน้า และกำลังจะเรียกคน แต่ก็กลับเห็นผู้คุ้มกันภัยหญิงคนหนึ่งวิ่งมาอย่างหน้าตาตื่น
เสื้อผ้าบนร่างกายเปื้อนดินโคลนและมีรอยขาดวิ่นทั่วทั้งตัว อีกทั้งใบหน้ายังมีคราบเลือดติดอยู่
“เสี่ยวเถียน เจ้าไม่เป็นอะไรนะ?”
เสี่ยวอวี้รีบวิ่งเข้าไปหานางทันที
นางผู้นี้เป็นหนึ่งในผู้คุ้มกันภัยหญิงที่สามารถพึ่งพาได้มากที่สุด นางมีความคล่องตัวสูงและยังทำอะไรก็คล่องแคล่วอีกด้วย ก่อนหน้านี้เสี่ยวอวี้ได้ส่งนางออกไปสืบหาข่าวสารจากภายนอก
หลังจากที่ซีเหอวานถูกพวกโจรท้องถิ่นปิดล้อม นางก็เป็นสายลับคนแรกที่เดินทางกลับมา
“ไม่เป็นไร เพียงแค่ใบหน้าถูกกิ่งไม้ขีดข่วนในป่าเท่านั้น”
