โจรท้องถิ่นปิดล้อมซีเหอวาน จำเป็นต้องฝ่าป่ารกทึบด้านหลังภูเขามา
ขณะนั้นป่ารกทึบมีหิมะหนาจนท่วมเข่า การฝ่าฟันเข้ามาย่อมยากลำบากยิ่งนัก
แต่เสี่ยวเถียนก็ยังฝ่ามาได้
เสี่ยวอวี้ตรวจสอบแล้วพบว่านางปลอดภัยดีก่อนจะถอดเอาเสื้อคลุมของตนให้นางสวมใส่ พร้อมกับเอ่ยถามอย่างร้อนรนว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าโจรของไกว่จือโกวมาถึงที่ใดแล้ว?”
กวานเสี่ยวโหรวฅและถังตงตงได้ยินดังนั้นจึงต่างก็หันมาจ้องมอง
“รู้ ข้ากลับมาเพื่อเรื่องนี้”
เสี่ยวเถียนกล่าว “โจรจากไกว่จือโกวถูกหัวหน้าโรงงานจั่วที่เขาเถี่ยกว้านนำคนไปสกัดกั้นไว้ที่หยางเจวี้ยนหลิ่งแล้วและตอนนี้การต่อสู้ได้ปะทุขึ้นแล้ว”
“ว่าอย่างไรนะ?”
กวานเสี่ยวโหรวและถังตงตงเบิกตากว้างขึ้น
เสี่ยวอวี้เองก็เผยสีหน้าฉงนสงสัย
กวานเสี่ยวโหรวเป็นผู้ตั้งสติได้ก่อน จึงรีบซักถามว่า “สถานการณ์เป็นอย่างไร?”
