“ถูกต้อง” จั่วเฟยเฟยพยักหน้ากล่าว “หัวหน้าหมวดฉิน เจ้ามาได้ทันเวลา ข้ากำลังจะไปหาเจ้าพอดี”
ฉินเฟยไม่ได้ซักถามว่าจั่วเฟยเฟยจะไปหาเขาเพื่อสิ่งใด แต่กลับเบิกตาโพลงแล้วซักถามว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าตนเองกำลังทำสิ่งใด เหล่าโจรท้องถิ่นล้วนเป็นผู้ที่สามารถสังหารผู้อื่นได้”
“ข้ารู้ว่าพวกโจรท้องถิ่นเป็นผู้ที่สามารถสังหารชีวิตผู้อื่นได้ แต่ข้าก็จำเป็นต้องทำเช่นนี้!”
จั่วเฟยเฟยกล่าว “บริเวณโดยรอบของซีเหอวานนั้นล้วนเป็นพื้นที่ว่างเปล่า ป้อมปราการที่ปากหมู่บ้านก็ได้ถูกพวกโจรท้องถิ่นทำลายลงแล้ว หากเราปล่อยให้พวกโจรท้องถิ่นผ่านเข้าไป ชาวบ้านในซีเหอวานจะต้องตายเป็นจำนวนมาก
เราชาวเถี่ยกว้านนั้นมีความสามารถที่จะหยุดยั้งพวกโจรท้องถิ่นแต่กลับเพิกเฉย เมื่อท่านอาจารย์กลับมา พวกเราจะตอบท่านอาจารย์ได้อย่างไร?”
“เรื่องนี้…” ฉินเฟยถูกถามจนไม่รู้จะตอบอย่างไร
บริเวณโดยรอบเขาเถี่ยกว้านมีภูเขาเป็นจำนวนมาก หากพิจารณาจากพื้นที่แล้ว มันเหมาะที่จะใช้ในการสกัดกั้นพวกโจรท้องถิ่นมากกว่าซีเหอวานจริง
และเหล่าคนงานหญิงเองก็เต็มใจเข้าร่วมการต่อสู้ หากเขาและจั่วเฟยเฟยไม่ยินยอมก็ไม่รู้จะพูดอย่างไร
