่นรู้ว่าผู้คุ้มกันภัยจะแขวนคอพวกตนก็มีคนที่ร้องขอความเมตตา มีคนเสียใจที่เมื่อครู่ยอมจำนน และมีคนดิ้นรนใช้หัวโขกผู้คุ้มกันภัยที่อยู่ข้าง ๆ
โจรท้องถิ่นบางคนเลือกที่จะกระโดดลงแม่น้ำไปเลย
แต่ทั้งหมดก็ถูกปราบปรามอย่างรวดเร็วและถูกแขวนไว้ที่เสาทุกคน
บ่ายวันนั้น พ่อค้าที่สัญจรไปมาบนแม่น้ำเจียหลิงพบว่าท่าเรือทางใต้ของซวงถัวเฟิงมีเสามากมาย
บนเสาทุก ๆ สองจั้งมีร่างไร้วิญญาณแขวนอยู่ และร่างเหล่านั้นก็โยกไหวไปมาตามแรงลมหนาว
“ทำไมจึงมีศพเยอะเช่นนี้ มองไปจนสุดสายตาก็ยังไม่เห็นปลายทาง คงจะมีหลายร้อยศพแน่ ๆ!”
“เมื่อวานได้ยินคนพูดว่ามีโจรท้องถิ่นบุกโจมตีซวงถัวเฟิง ศพเหล่านี้น่าจะเป็นโจรท้องถิ่นกลุ่มนั้นใช่หรือไม่?”
“ไม่น่าจะใช่ ข้าเคยได้ยินมาว่าสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนไม่ฆ่าเชลยศึก”
“แต่ก่อนไม่ฆ่า ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้จะไม่ฆ่า ตอนนี้จินเฟิงไม่อยู่ที่จินชวน คงจะเปลี่ยนผู้นำแล้ว”
“โจรเหล่านี้สมควรตายให้หมด!”
“ท่านอาจารย์จินใจอ่อนเกินไป ถ้าเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรกจะมีพวกโจรท้องถิ่นกลุ่มใดกล้ามาฉวยโอกาสตอนที่เขาไม่อยู่เพื่อสร้างเรื่อง?”
…
พวกพ่อค้าถือเป็นกลุ่มคนที่เกลียดโจรท้องถิ่นมากที่สุด พอเห็นศพพวกโจรที่ริมแม่น้ำก็รู้สึกฮึกเหิมกันถ้วนหน้า
ข่าวที่โจรโจมตีซวงถัวเฟิงและถูกแขวนคอแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็วโดยพ่อค้าเหล่านี้
ห่างออกไปสิบกว่าลี้ ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ทอดตัวอยู่ริมแม่น้ำเจียหลิงทางทิศ
