่ได้”
เฉินซือเหยียยกถ้วยชาขึ้นมาแล้วเล่นกับมันสักพักก่อนจะพูดว่า “ต่อไปควรเริ่มใช้แผนที่สองแล้ว!”
…
ซีเหอวาน
กวานเสี่ยวโหรว ถังตงตง เสี่ยวอวี้ เถี่ยฉุย และเจิ้งฟาง มารวมตัวกัน ณ ห้องตำราของจินเฟิงอีกครั้ง
“พี่ใหญ่ฟางเหลยลงมือโหดเหี้ยมเกินไปหรือไม่ ท่านอาจารย์สั่งไว้ชัดเจนว่าห้ามฆ่าเชลยศึก แต่เขากลับฆ่าไปหลายร้อยคน หากท่านอาจารย์กลับมาเกรงว่าจะอธิบายลำบาก”
เสี่ยวอวี้วางบันทึกแล้วกล่าวด้วยความกังวล
เจิ้งฟางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาสนับสนุนฟางเหลย แต่เขาคิดว่าคราแรกที่ฟางเหลยกล่าวว่าควรลงมือโหดเหี้ยม คือการฆ่าพวกโจรท้องถิ่นให้มากขึ้นในระหว่างการต่อสู้ มิได้คาดคิดว่าฟางเหลยจะฆ่าโจรที่ยอมจำนน
แม้ผลลัพธ์จะเหมือนกันแต่ความหมายกลับต่างกันโดยสิ้นเชิง
ตามกฎของสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยน การฆ่าข้าเชลยศึกในระหว่างการสู้รบจะได้รับการสรรเสริญ แต่การฆ่าเชลยหลังสงครามจะถูกลงโทษอย่างหนัก
แท้จริงแล้วฟางเหลยก็ตั้งใจจะฆ่าเชลยศึกในระหว่างการสู้รบ แต่พวกโจรท้องถิ่นช่างอ่อนแอสิ้นดี เพียงแค่หยิบระเบิดมือออกมา พวกมันก็พ่ายแพ้กระเจิงไปก่อน…
“ยามนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เมื่อท่านอาจารย์กลับมา ข้าจะอธิบายให้ท่านฟังเอง”
เจิ้งฟางกล่าว “ข้าเป็นผู้เห็นชอบในการตัดสินใจของฟางเหลย หากท่านอาจารย์ลงโทษ ข้าก็จะรับผิดร่วมกับฟางเหลย”
“ท่านอาจารย์ให้พวกเราทั้งสามปกป้องหมู่บ้าน หากเกิดเรื่องใดขึ้น พวกเราทั้งสามก็ควรรับผิดชอบร่
