ามีเรื่องที่ต้องทำจึงทำได้แค่ปฏิเสธอีกฝ่ายเท่านั้น
“ลวี่หลิ่วรอท่านอาจารย์ได้เสมอ”
ร่องรอยของความผิดหวังแวบขึ้นมาในดวงตาของสาวงาม แต่ก็เพียงชั่วครู่เดียวเท่านั้น เมื่อจินเฟิงปฏิเสธ นางก็โค้งคำนับและหลีกทางให้เขา
บัณฑิตหนุ่มพยักหน้าให้ลวี่หลิ่ว จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกับเถี่ยฉุย
ลวี่หลิ่วมองไปที่แผ่นหลังของเขาและถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ร่องรอยของความไม่เต็มใจก็ฉายชัดในดวงตาของนาง
นางเป็นฮวาขุยมาสามปีติดต่อกันและผู้ชมก็เริ่มเบื่อกับอาหารตาชิ้นนี้แล้ว เดิมทีนางไม่ได้สนใจการคัดเลือกฮวาขุยในปีนี้เท่าไรนัก แต่เมื่อมีถังเสียวเป่ยปรากฏตัว มันก็ทำให้นางตื่นตระหนก
บทกวี ‘ฉันทลักษณ์ 40 คำ’ ของจินเฟิง ไม่เพียงเพิ่มมูลค่าของถังเสียวเป่ยเป็นสองเท่า แต่ยังช่วยให้ถังเสียวเป่ยได้รับความนิยมอย่างมาก
นั่นเป็นเหตุผลที่ลวี่หลิ่วมาดักรอจินเฟิงที่ประตูหลังโรงเตี๊ยมจ้าวเจียแห่งนี้ โดยหวังว่าเขาจะช่วยเขียนบทกวีให้นางได้
นางยินดีจ่ายเต็มที่ และสิ่งที่นางเสนอเขาไปก็สื่อนัยอย่างชัดเจนแล้ว
แต่จินเฟิงปฏิเสธนางโดยไม่ลังเล
นางได้เป็นฮวาขุยแห่งสถานเริงรมย์หลวงและสามารถเอาชนะผู้คนมาได้นับไม่ถ้วน นับว่ามีประสบการณ์ หลังจากไม่พอใจอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าตัวก็รีบคิดทันทีว่าจะมีวิธีแก้ไขอื่น ๆ หรือไม่
ทันใดนั้นนางก็นึกอะไรบางอย่างออกและโบกมือไปทางด้านหลัง
จากนั้นรถม้าคันหนึ่งก็มาจอดข้างลวี่หลิ่ว
เถี่ยฉุยมองย้อนกลับไปและเห็นล
