บทที่ 198 มีแฟนคลับ
“ทำอะไรของเจ้า?”
เถี่ยฉุยผลักชายแปลกหน้าออกไปพร้อมกับก้าวไปอยู่ด้านหน้าจินเฟิงอย่างรวดเร็ว
ในขณะที่มือขวาจับด้ามดาบเอาไว้มั่น
มือซ้ายของจินเฟิงก็หดกลับเข้าไปในแขนเสื้อของตนเองทันที
“พี่ใหญ่ อย่าเพิ่งเข้าใจข้าผิด เมื่อวานนี้เราได้พบกันที่งานเลี้ยงน้ำชาของแม่นางเสียวเป่ยอย่างไรเล่า!”
ชายหนุ่มรีบอธิบายอย่างรวดเร็ว
จินเฟิงเงยหน้าขึ้นมองคนที่อยู่ตรงข้ามสักพัก พบว่าเมื่อวานเขาเห็นชายผู้นี้จริง ๆ
“อ้อ ข้าจำได้แล้ว เจ้าคือนายน้อยโจว”
เถี่ยฉุยจำชายหนุ่มตรงหน้าได้
“ข้า โจวเหยวียนเฉียง ยินดีที่ได้พบท่านอาจารย์จินอีกครั้ง”
ชายหนุ่มทักทายจินเฟิงตามมารยาทอันควร “ข้าต้องขอโทษด้วย แต่ข้านั้นตื่นเต้นมากที่ได้พบกับท่านอาจารย์ ข้าเพียงอยากที่จะทักทายเท่านั้น กลับมีกริยาหยาบคายและทำให้ท่านอาจารย์ตกใจแล้ว”
“ไม่เป็นไรหรอก”
ชายผู้นี้เพียงแค่เข้ามาทักทายเท่านั้น ว่าจบจินเฟิงจึงโบกมือและเตรียมจะจากไปพร้อมกับเถี่ยฉุย
คิดไม่ถึงว่าโจวเหยวียนเฉียงผู้นี้ยังไม่ลดละความพยายาม อีกฝ่ายรีบติดตามจินเฟิงและถามด้วยท่าทีสนิทสนม “ท่านอาจารย์ ท่านมาที่ตรอกเหย่เลี่ยนแห่งนี้มีธุระอะไรหรือ?”
“ข้ามาซื้อของ”
ถนนแห่งนี้เป็นถนนสาธารณะ จินเฟิงจึงไม่สามารถขับไล่ผู้คนออกไปได้ เขาเอ่ยตอบคู่สนทนาเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท
“ครอบครัวของข้าอาศัยอยู่ในตรอกเหย่เลี่ยนนี้มาหลายชั่วอายุคน ท่านอาจารย์ต้องการซื้อสิ่งใดบอก
