ด้กินข้าวกับแม่นางจื่อเยียนผู้นี้ บิดาของเขาโกรธมากและกักบริเวณเขาถึงสามเดือน”
“ชิ่งไหวมีมุมแบบนี้ด้วยหรือ?”
จินเฟิงรู้สึกประหลาดใจ
“ไม่ใช่ท่านพี่ชิ่งไหว! แต่เป็นพี่ใหญ่ไร้อนาคตของข้าอีกคนหนึ่ง เขาเอาแต่เที่ยวเล่นและกินดื่ม เทียบไม่ได้กับท่านพี่ชิ่งไหวแม้แต่ปลายนิ้วก้อย”
ชิ่งมู่หลานพึมพำ “หากไม่ใช่เพราะเขาเป็นบุตรชายที่เกิดจากฮูหยินเอก บิดาของเขาคงจะไล่ตะเพิดออกไปแล้ว และยังมีพี่รองอีกหนึ่งคน เมื่อพี่ใหญ่ถูกกักบริเวณ เขาก็ไปพบกับแม่นางจื่อเยียน เขาใช้เงินไปกว่าหนึ่งพันตำลึงเงิน แต่สุดท้ายเพราะมีเงินไม่มากพอจึงได้ดื่มชากับนางเพียงถ้วยเดียวเท่านั้น”
“หากดูเฉย ๆ จะเสียหนึ่งร้อยตำลึงเงิน ดื่มชาหนึ่งถ้วยหนึ่งพันตำลึงเงิน เช่นนั้นกินอาหารหนึ่งมื้อก็เท่ากับ สามพันตำลึงเงินเลยหรือ?”
กวานเสี่ยวโหรวปิดปากของนางแล้วพูดว่า “แม่นางจื่อเยียนเป็นนางสวรรค์ที่ลงมายังโลกหรืออย่างไร?”
จินเฟิงสังหารกลุ่มโจรได้หลายกลุ่มหลายชีวิต เงินรางวัลที่ได้รับจากทางการทำให้ชายหนุ่มมีเงินมากมาย กล่าวได้ว่าเขาเป็นหนึ่งในคนที่ร่ำรวยที่สุดในอำเภอจินชวน อย่างไรก็ตาม ความมั่งคั่งทั้งหมดของจินเฟิงก็ยังไม่ถึงหนึ่งหมื่นตำลึงเงิน…
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือทรัพย์สินทั้งหมดของเขารวมกัน เพียงพอที่จะเลี้ยงแม่นางจื่อเยียนผู้นี้ด้วยอาหารเพียงสองสามมื้อเท่านั้น
“นี่ยังน้อยไป ข้าได้ยินมาว่าเมื่อยี่สิบปีก่อนมีหญิงสาวคนหนึ่งนามว่าปี้ฝูจากส
