อน”
นี่คือเหตุผลที่จินเฟิงฝึกให้ทหารผ่านศึกใช้หน้าไม้
เพราะการจะเป็นมือธนูที่มีคุณสมบัติเหมาะสม ต้องผ่านการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องหลายปี ทว่าหน้าไม้ที่เขาพัฒนาขึ้นนั้นมีความรวดเร็ว แม่นยำ
ไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็สามารถกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญได้ภายในไม่กี่วัน
“ล้วนเป็นขวานและดาบยาวที่หาซื้อได้ตามตลาด ส่วนธนูและลูกธนูน่าจะทำเอง อีกทั้งยังมีไม้กระบองอีกหลายแบบ” ทหารผ่านศึกตอบ
เปรี้ยง!
เสียงฟ้าร้องดังอยู่ไม่ไกล และท้องฟ้าก็มืดลงเรื่อย ๆ
จินเฟิงรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างน่าสงสัยเกี่ยวกับการซุ่มโจมตีในวันนี้ แต่เขาไม่สามารถหาเบาะแสที่เป็นประโยชน์ได้ในยามนี้
เขาเงยหน้าขึ้นและมองดูเมฆดำหนาทึบ พูดอย่างช่วยไม่ได้ “ฝนใกล้ตกแล้ว รีบไปกันเถอะ เราต้องหาที่พักแรมให้ได้ก่อนที่ฟ้าจะมืดลง!”
เถี่ยฉุยตอบรับพร้อมกับเร่งรัดทหารผ่านศึกและทหารหญิงให้ขี่ม้าไปด้านหน้า
ไม่นานขบวนรถก็วิ่งไปตามถนนเส้นหลัก
ด้วยบทเรียนที่เพิ่งได้รับ หลังจากออกเดินทางอีกครั้ง เถี่ยฉุยก็ให้โหวจื่อและพวกนำไปสำรวจถนนข้างหน้าก่อน
จู่ ๆ ฝนฤดูร้อนคิดจะมาก็มา พวกเขาเพิ่งออกเดินทางได้ไม่ไกล ฝนก็เริ่มลงเม็ด
ตอนแรกฝนตกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจฝนก็เริ่มตกหนัก แม้ว่าทหารผ่านศึกจะสวมเสื้อฟางกันฝน แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็เปียกไปทั้งตัว
“เถี่ยฉุย ไหน ๆ ก็เปียกฝนแล้ว ไม่ต้องให้ทุกคนวิ่งแล้วล่ะ”
จินเฟิงเช็ดน้ำฝนออกจากใบหน้าของตนเอง
