บทที่ 181 หลีกเลี่ยงไม่ได้
ถนนเส้นหลักกว้างเพียงไม่กี่เมตร โหวจื่อเพิ่งวิ่งผ่านพวกโจรไป และพวกโจรก็มองเห็นเขาแล้ว
ในป่าด้านล่างใกล้ทางหลัก พวกโจรกำลังคุยกันถึงเรื่องของเขาอยู่
“พี่ใหญ่ คนที่วิ่งข้ามถนนเมื่อครู่น่าจะมาจากซีเหอวานใช่หรือไม่?” โจรคนหนึ่งถาม
“ก่อนลงสนามรบย่อมมีหน่วยสอดแนม ซึ่งส่วนใหญ่รับผิดชอบในการลาดตระเวนและทำการเปิดถนน ครั้งหนึ่งจินเฟิงเคยติดตามชิ่งไหวในสนามรบ และเขาคงได้เรียนรู้กลอุบายมาบ้าง คนที่วิ่งผ่านเมื่อครู่ก็คงเป็นหนึ่งในคนของเขา คงมาสอดแนมดูพวกเรา”
โจรคนหนึ่งซึ่งเคยเป็นทหารกล่าว
“แล้วพวกเขาจะหาเราพบหรือไม่?”
โจรบางคนเอ่ยถามอย่างกังวล
“พวกเราซ่อนตัวเป็นอย่างดี อีกอย่างเขาก็ขี่ม้าเร็วมาก พวกเขาจะทันสังเกตพวกเราได้อย่างไร?”
หัวหน้าโจรกล่าวว่า “แต่หากพวกเขาเห็นเราก็ไม่เป็นไร เพราะนี่เป็นวิธีเดียวที่จะไปยังตัวเมืองได้ เว้นแต่พวกเขาจะหันหลังกลับตอนนี้”
“ถ้าพวกเขาเลือกที่จะหันกลับไปจริง ๆ พวกเราที่ดักซุ่มมาตั้งนานจะไม่เสียเวลาเปล่าหรือ?”
โจรคนหนึ่งบ่นขึ้นมา “พวกของซานโก่วจือก็อาจตายเปล่า”
พวกเขาเดินผ่านเส้นทางเล็ก ๆ แห่งนี้ และต้องผ่านหน้าผาสูงชันยาวกว่าสามจั้ง ก่อนหน้านี้โจรสี่คนลื่นไถลลงไป พวกเขาไม่แม้แต่จะคว้าก้อนหินหรือสิ่งใดได้ทันจึงตกหน้าผาตาย
หลังจากโจรที่เหลือเข้ามาได้ก็ลอบซ่อนตัวอยู่ในป่า ยุงตามภูเขาดุมากเสียจนพวกเขามีตุ่มแดงเต็มตัว
หากถูกจินเฟิงพบเข้า หร
