กเงินหนึ่งเดือน!”
“ฆ่าข้าเถิด!”
จางเหลียงไม่เท่าไร แต่ใบหน้าของเถี่ยฉุยขมขื่นเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินสิ่งนี้ เขาชี้ไปที่ทหารผ่านศึกที่เหลือแล้วพูดว่า “หากครั้งนี้ผู้ใดกล้าทำเรื่องเช่นนั้นอีก เป็นเหตุให้เดือนนี้ข้าต้องถูกหักค่าจ้าง ข้าจะพาภรรยาและลูกไปกินข้าวที่บ้านพวกเจ้า!”
เมื่อธูปหมดดอก จินเฟิงก็ประกาศด้วยใบหน้าเคร่งขรึมว่า การฝึกซ้อมครั้งที่สองจะเริ่มต้นอีกครั้ง
“กองทหารตามข้ามา! ใครกล้าทำให้ถูกหักค่าจ้าง ข้าก็จะหักค่าจ้างของคนผู้นั้นเช่นกัน!”
เถี่ยฉุยตะโกนเสียงดัง ในขณะที่ถือโล่ในมือซ้ายและถือดาบในมือขวา พร้อมนำทหารองครักษ์รีบเร่งไปยังกลุ่มทหารหญิง
“อาหลาน อาจู๋ พาคนของพวกเจ้าไปสกัดพวกเขาเร็วเข้า!”
ชิ่งมู่หลานออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด
อาหลาน อาจู๋เป็นผู้นำองครักษ์ข้างกายของนางเอง ทั้งคู่จึงเป็นคู่หูที่สมบูรณ์แบบพอที่จะต่อสู้กับผู้คุ้มกันของจินเฟิง
เถี่ยฉุยเห็นว่าจินเฟิงโกรธมาก ดังนั้นเขาจึงไม่แสดงความเมตตาใด ๆ ต่อทหารหญิง และยกดาบยาวขึ้นฟันอย่างไม่ยั้งแรงใส่อาหลานที่วิ่งมาด้านหน้า
เพราะจุดประสงค์ครั้งนี้คือการฝึกทหาร องครักษ์ส่วนตัวของชิ่งมู่หลานจึงไม่ได้สวมชุดเกราะในระหว่างการฝึก อาหลานรีบยกดาบยาวขึ้นเหนือศีรษะเพื่อเตรียมรับแรงดาบของเถี่ยฉุย
แน่นอนว่าเถี่ยฉุยคือบุรุษอกสามศอก แรงของเขาย่อมมากกว่าอาหลานที่เป็นสตรี ยิ่งเขาวิ่งลงมาจากด้านบนแน่นอนว่าความเร็วและแรงก็ยิ่งร้ายกาจเพิ่มขึ้น
