บทที่ 174 เหล้าชั้นดี
ผลผลิตธัญพืชในเมืองต้าคังต่ำเกินไป ทำให้คนทั่วไปมีโอกาสดื่มเหล้าดี ๆ ได้ยาก
หลาย ๆ คนตั้งแต่เกิดจนตายก็ยังไม่เคยลิ้มลองสุราแม้แต่หยดเดียว
ตัวอย่างเช่นกวานเสี่ยวโหรวและรุ่นเหนียง แม้ว่าพวกนางจะรู้ว่าโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าเหล้า แต่วันนี้เป็นครั้งแรกที่พวกนางได้สัมผัสมันอย่างใกล้ชิด
ถังตงตงเคยเห็นบิดาของนางดื่มตอนที่ตนเองยังเป็นเด็ก แต่ตอนนั้นนางยังเด็กเกินไปและไม่เคยลองชิมแม้เพียงครั้ง
ใยบรรดาคนที่อยู่นี่มีเพียงชิ่งมู่หลานเท่านั้นที่ในหนึ่งปีสามารถดื่มสุราได้หลายครั้ง
“รุ่นเหนียงไปเอาจอกเล็ก ๆ มาเพิ่มอีกสองสามจอก แล้วมาลองชิมด้วยกันเถิด”
จินเฟิงกล่าว
รุ่นเหนียงรีบวิ่งไปนำจอกใบเล็ก ๆ กองหนึ่งมาวางลงตรงหน้าทุกคน
โจวจิ่นกระตือรือร้นหยิบไหเหล้าขึ้นมาพร้อมรินเหล้าลงไป ขณะที่นางกำลังจะรินเหล้าให้เสี่ยวเอ๋อจินเฟิงก็พูดขึ้นมาว่า
“เสี่ยวเอ๋อยังเด็ก ดื่มไม่ได้!”
“พี่เขย ข้าก็อยากลองเหมือนกัน…”
เมื่อเสี่ยวเอ๋อได้ยินว่าคนอื่นล้วนได้ลิ้มลองแต่นางไม่ได้ นางก็เอ่ยท้วงทันทีพร้อมกอดแขนของจินเฟิงและแสดงท่าทีออดอ้อน
“เอาล่ะ! เอาล่ะ! เลิกเขย่าแขนข้าได้แล้ว”
จินเฟิงลูบผมของเสี่ยวเอ๋อแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “เสียวจิ่น รินให้นางลองก้นจอก”
เสี่ยวเอ๋อหยิบจอกที่ใส่เหล้าขึ้นมาอย่างมีความสุข แต่เมื่อเห็นว่าจินเฟิงและชิ่งมู่หลานยังไม่ได้ดื่ม นางจึงต้องอดทน
กวานเสี่ยวโหรว ถังตงตง และรุ่นเหนียงก็
