บทที่ 175 ข้าผิดไปแล้ว
ชิ่งมู่หลานบอกว่านางไม่ใช่นักดื่ม ผลก็คือนางดื่มไปไม่น้อยและฟุบลงไปบนโต๊ะในขณะที่ยังกินข้าวไม่เสร็จ ท้ายที่สุดอาเหมยก็ต้องมาแบกนางกลับไป
หลังจากถังตงตงกินอิ่ม นางก็ตั้งใจจะไปที่โรงงานสิ่งทอตามปกติ ดังนั้นนางจึงออกไปพร้อมกับอาเหมย
เสี่ยวเอ๋อเองก็หาวและแยกตัวกลับไปนอนที่ห้อง
โจวจิ่นดื่มเหล้าไปสองสามอึก ใบหน้าของนางจึงแดงเล็กน้อย เปลือกตาของนางกระตุกเบา ๆ แต่นางก็ยังไม่กล้ากลับออกไปจนกระทั่งจินเฟิงเอ่ยปาก นางจึงทำความเคารพอาจารย์ก่อนที่จะจากไปอย่างสุภาพ
ตอนนี้จึงเหลือเพียงกวานเสี่ยวโหรวและรุ่นเหนียงที่อยู่ในห้องเท่านั้น
จินเฟิงเห็นเถี่ยฉุยยืนอยู่ที่ประตูและดวงตาของเขาก็มองเข้ามาในห้องตลอดเวลา จินเฟิงจึงตะโกนเรียก “เถี่ยฉุยเข้ามานี่หน่อย!”
เถี่ยฉุยแอบตบตัวเองเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปในบ้านโดยก้มหัวลง
ชนชั้นในต้าคังนั้นเป็นเรื่องที่เข้มงวดมาก ช่วงนี้มีสมาชิกในครอบครัวที่เป็นสตรีจำนวนมากอยู่ในห้อง และเขาก็มักจะแอบดูข้างในอยู่บ่อยครั้ง ตามมารยาทต้าคัง พฤติกรรมนี้ถือว่าหยาบคายมาก
หากพบเจ้านายที่ดุร้าย บ่าวรับใช้อาจถูกทุบตีด้วยไม้จนตาย หรืออาจโดนบทลงโทษต่าง ๆ ตามกฎของแต่ละบ้าน
ปกติแล้วเถี่ยฉุยปฏิบัติหน้าที่ของตนเองได้ดีเสมอมา แต่วันนี้กลิ่นของสุราปลุกเร้าความโลภในท้องของเขา และเขาก็ลืมกฎเกณฑ์ไปชั่วขณะ
เถี่ยฉุยเตรียมพร้อมที่จะถูกทุบตี จากนั้นก็ได้ยินจินเฟิงถามว่า “คนงานกะกล
