จะไม่เล่นกับพี่อีกแล้ว!”
“ใช่ นางเป็นคนโกหก อย่าเลียนแบบนาง หลังจากนี้เจ้าห้ามดื่มเหล้าอีก”
จินเฟิงรู้สึกขบขันไปกับเสี่ยวเอ๋อ จากนั้นเขาก็คีบน่องไก่ลงในจอกของเด็กน้อยสองน่อง “มากินน่องไก่กันเถิด!”
“พี่เขยของข้าดีที่สุด!”
ในที่สุดเสี่ยวเอ๋อก็กลับมาอารมณ์ดี นางหยิบจอกเล็ก ๆ ขึ้นมาอย่างมีความสุข จากนั้นก็หยิบน่องไก่แล้วโบกไปมาต่อหน้าต่อตาชิ่งมู่หลานราวกับจะโอ้อวด
โดยปกติแล้วชิ่งมู่หลานมักจะแย่งน่องไปจากเสี่ยวเอ๋อหนึ่งน่อง แต่วันนี้นางไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะแย่งอะไรและพุ่งความสนใจไปที่เหล้าเพียงอย่างเดียว
ในช่วงเวลาสั้น ๆ นางได้ดื่มไปแล้วสองจอก
แม้ว่าจอกนั้นจะมีขนาดเล็ก แต่หากรวมกันสองจอกก็มีน้ำหนักเกือบครึ่งจิน
“หากเหล้าดีกว่านี้ เจ้าก็คงดื่มมากกว่านี้ใช่หรือไม่?”
จินเฟิงขมวดคิ้วและเตือน “เหล้านี้แรงมาก พรุ่งนี้จะเป็นการฝึกซ้อมเสมือนจริงครั้งแรกของเหล่าทหารหญิง เจ้าอย่าเมาจนลุกจากเตียงไม่ได้เล่า”
“ไม่เป็นไร ข้าขออีกจอก!”
ชิ่งมู่หลานยิ้มและรินเหล้าเพิ่มอีกหนึ่งจอก “หากท่านอยากจะตำหนิข้าก็ว่ามาเถิด แต่เหล้าของท่านดีมากจริง ๆ!”
‘ไหนว่าไม่ใช่นักดื่ม’
จินเฟิงแอบบ่นในใจ
ความจริงแล้วเขารู้ดีว่าชิ่งมู่หลานไม่ใช่คนที่อยู่ในกะลาและนางก็เคยเห็นโลกมาบ้าง แต่กลวิธีการผลิตสุราของต้าคังล้าหลังเกินกว่าที่จะผลิตสุราคุณภาพสูงได้
ยิ่งปริมาณแอลกอฮอล์ในเหล้าสูง รสชาติก็จะยิ่งแรงมากขึ้นเท่านั้น
แม้ว่าจะเป็นเห
