บทที่ 169 ความคิดสกปรก!
เมื่อจบคาบเรียนในตอนเย็น จินเฟิงก็เรียกให้โจวจิ่นรั้งอยู่ต่อ
“ท่านอาจารย์ มีเรื่องอะไรหรือ?”
โจวจิ่นถามด้วยความเคารพ
ส่วนใหญ่แล้วหญิงสาวคนอื่นเข้าร่วมกลุ่มหมอทหารเพียงเพราะหมดหนทางในชีวิต และไม่มีความสามารถมากพอที่จะต่อสู้กับพวกโจร มีเพียงนางเท่านั้นที่มาสมัครด้วยความเต็มใจ
แต่โจวจิ่นคิดว่าโอกาสเหล่านี้คือสิ่งที่จินเฟิงหยิบยื่นให้
ทำให้นางเต็มไปด้วยความชื่นชมและความกตัญญูต่อบัณฑิตหนุ่ม
“โจวจิ่น ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าปรับตัวได้หรือยัง?” จินเฟิงเดินไปถามไป
“ค่อนข้างดี อาหารและที่พักก็ดีกว่าที่บ้านข้ามาก” โจวจิ่นเดินตามจินเฟิงไปอย่างรวดเร็ว
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว”
จินเฟิงหยุดและถามว่า “มีบางอย่างที่ข้าอยากจะสอนเจ้าเพียงลำพัง เจ้าอาจจะต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านข้าตรงเรือนด้านหน้า เจ้ายินดีหรือไม่?”
หลิวเถี่ยซื้อเหล้าขาวกลับมาแล้ว และหมั่นโถวที่เก็บเอาไว้ก็เริ่มขึ้นราพอดี เขาสามารถกลั่นแอลกอฮอล์ให้บริสุทธิ์และลองทำเพนิซิลลิน*[1] ได้ จินเฟิงจึงอยากที่จะถ่ายทอดวิชาเหล่านี้ให้โจวจิ่น
จากการสังเกตไม่กี่วันนี้ จินเฟิงสามารถยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายชอบงานหมอทหารจริง ๆ แต่จินเฟิงไม่สนใจเรื่องการแพทย์เลย เขาจึงตั้งใจจะถ่ายทอดสิ่งต่าง ๆ ให้โจวจิ่นและปล่อยให้นางไปศึกษาต่อด้วยตัวเอง
“สอนข้าคนเดียวหรือ?”
ทันใดนั้นดวงตาของคนฟังก็สว่างขึ้น และนางก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ข้ายินดี ข้ายินดี!
