บทที่ 166 ค้างคืนกับศพ
หลังจากที่จินเฟิงบอกว่าเขาตัดสินใจจัดตั้งกลุ่มหมอทหารขึ้นมา ทหารหญิงบางคนก็แสดงอาการตื่นเต้น
ท้ายที่สุด ไม่ใช่ทหารหญิงทุกคนจะกระตือรือร้นที่จะต่อสู้เหมือนชิ่งมู่หลานและเสี่ยวอวี้ สตรีหลายคนเข้าร่วมกองกำลังทหารหญิงเพราะความกดดันในชีวิต
การสู้รบเมื่อวันก่อนทำให้พวงนางหลายคนรู้สึกอึดอัด ในเมื่อตอนนี้มีทางเลือกอื่น ทหารหญิงเหล่านี้ก็เหมือนถูกล่อลวง
“ข้าเชื่อว่าพวกเจ้าคงเคยเห็นความน่ากลัวจากการถูกฟันแทงจนเนื้อเปิดในการต่อสู้มาแล้ว บางคนถึงขนาดแขนขาหายไป ข้าขอเตือนเอาไว้ก่อนว่า หากผู้ใดกลัวศพกลัวเลือดก็อย่าได้ลงชื่อ อย่างไรเสียหมอทหารก็ต้องจัดการกับศพอยู่บ่อย ๆ คนที่เจ้ากำลังรักษาอาจเสียชีวิตได้ในวันข้างหน้า”
หลังจากที่จินเฟิงพูดเช่นนี้ ทหารหญิงก็แสดงความลังเลอีกครั้ง
ทุกวันนี้มีคนตายมากเกินไป บางครั้งในขณะที่เดินอยู่ก็อาจหันไปเห็นศพที่อยู่ข้างถนนจนไม่รู้สึกหวาดกลัว แต่ถึงกระนั้นนี่คือยุคศักดินาและความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ยังคงมีอยู่ คงไม่มีใครยินดีที่จะริเริ่มสัมผัสกับศพมากเท่าไรนัก
“ข้าให้เวลาทุกคนจนถึงช่วงสายเท่านั้น หากเลยช่วงสายวันนี้ไป ข้าจะปิดการลงชื่อ”
หลังจากที่จินเฟิงพูดจบ เขาก็กระโดดลงจากแท่นหินและจากไปทันที
หลังอาหารกลางวัน ชิ่งมู่หลานพาหญิงสาวแปดคนไปหาบัณฑิตหนุ่ม
จินเฟิงมองดูและเห็นว่าในบรรดาหญิงสาวทั้งแปดคน มีสองคนที่มาจากหมู่บ้านของเขาและอีกหนึ่งคนมาจ
