ั้นเหนือกว่า นางทั้งชาติกําเนิดและความสามารถ เงินห้าหมื่นตําลึงคงไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ สําหรับนาง…มันคือภูเขา จะถอยก็ไม่ยอม จะสู้ก็หนักหนา สีหน้านางซีดลง อย่างไม่อาจปกปิด จ้าวเข่อหวั่นมองเห็นทุกอย่างชัดเจน ใบหน้ายังคงแสร้ง เป็นห่วง
“เย่อเหริน เจ้าเป็นอะไรไปหรือ? สีหน้าไม่มีเลย
“ข้า….ปวดศีรษะเล็กน้อยเจ้าค่ะ”
นางรีบลุก
“ข้าขอตัวกลับก่อนนะเจ้าคะ พี่หญิง”
นางไม่อยากนั่งเสแสร้งอีกต่อไป ใจดี เพียงหาทางรวบรวมเงิน นาง จะไม่มีวันแพ้ฉินอี้เหมี่ยวเด็ดขาด! มองแผ่นหลังน้องสาวที่จากไปอย่างเร่ง รีบ จ้าวเข่อหรันยกมุมปากขึ้นช้า ๆ แผนสําเร็จครึ่งหนึ่งแล้ว ใช่…นางจงใจ พูดถึงพระโพธิสัตว์นั้น
นางรู้ดีว่าเข่อเหรินหยิ่งทะนง โดยเฉพาะหลังหมั้นหมาย
กับหลิน หร่าน กลายเป็นว่าที่สะใภ้ชื่อจื่อแห่งจวนโหวผู้ภักดี นางยิ่งต้อง การความสมบูรณ์แบบเหนือผู้ใด เพียงสะกิดเบา ๆ ก็เพียงพอให้ไฟริษยา ก โชน ห้าหมื่นต๋าลิงไม่ใช่น้อย ๆ แล้วนางจะเอามาจากไหนกัน?
ๆ
ยิ่งเมื่อรู้ว่าฉินอี้เหมี่ยวก็สนใจ พระโพธิสัตว์องค์นั้นก็ยิ่งกลายเป็น ศักดิ์ศรี หากท้ายที่สุด นางต้องเสียเงินมากมาย ซ้ํายังบาดหมางกับญาติผู้ พี่ แล้วยังไม่ได้หน้าในงานใหญ่… สีหน้านั้นคงน่าชมไม่น้อย จ้าวเข่อหรัน หัวเราะเบา ๆ
“คุณหนูยิ้มสดใสเหลือเกิน มีเรื่องดีอะไรหรือเจ้าคะ?”
หลงเอ๋อ เอ่ยถาม นางเงยหน้ามองท้องฟ้า
“วันนี้อากาศดีต่างหาก”
หลงเอ๋อ มองตาม แต่ไม่เห็นมีสิ่งใดพิเศษ
