บทที่ 154 หนิวผีถัง
“รับข้าเถิด ข้าแข็งแกร่งมาก!”
“ข้าไม่เพียงแข็งแกร่ง แต่ยังวิ่งได้เร็วอีกด้วย!”
“ข้าเคยล่าหมู่ป่าบนเขาได้!”
“ข้าทนความยากลำบากได้ดีกว่าบุรุษ ปีที่แล้วข้าขุดดินคนเดียวเป็นเวลาสามวันและพลิกหน้าดินในลานบ้านด้วยตัวเองทั้งหมด!”
เมื่อเห็นทหารหญิงเดินมา พวกนางก็รวมตัวกันและแนะนำตัวเองทันที
“ท่านอาจารย์สุดยอด!”
ชิ่งมู่หลานชื่นชมอยู่ในใจ นางกระโดดขึ้นไปบนก้อนหิน และส่งสัญญาณให้อาเหมยตีฆ้อง
เมื่อเสียงฆ้องดังขึ้น บริเวณโดยรอบก็เงียบลงทันที
“ข้ารู้ว่าพวกเจ้าหลายคนมาที่นี่เพราะว่าที่ผ่านมาต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ในกรณีนี้ข้าต้องบอกพวกเจ้าล่วงหน้าว่าโรงงานสิ่งทอของท่านอาจารย์จินอาจจะเปิดรับคนเพิ่มเร็ว ๆ นี้ และเขาน่าจะรับสมัครคนงานในหมู่บ้านของพวกเจ้าในอนาคต”
เมื่อมีคนมามากขึ้น ตัวเลือกก็มากขึ้นเช่นกัน ชิ่งมู่หลานยังพูดอย่างแข็งกร้าวอีกว่า “ถ้าเพียงมาสมัครเพราะอยากหารายได้ก็รออีกหน่อย เมื่อได้เข้าไปทำงานในโรงงานสิ่งทอแล้ว ข้ารับรองว่าพวกเจ้าจะมีชีวิตที่ดีขึ้นอย่างแน่นอน”
“ก่อนอื่นข้าขอพูดอะไรหยาบคายสักหน่อย ในการเข้าร่วมกองทัพหญิงของข้า พวกเจ้าต้องลงนามในข้อตกลงที่ระบุว่าภายในหนึ่งปีพวกเจ้าจะไม่ได้รับอนุญาตให้ลาออก หากมีการผิดสัญญาจะต้องจ่ายค่าชดใช้เป็นสองเท่าของเงินเดือน ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะคิดเรื่องนี้อย่างรอบคอบ!”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมาก็เหมือนกับการเทน้ำเย็นลงในกระทะท
