หลัง?”
กวานเสี่ยวโหรวเดินออกจากครัวและเรียกชิ่งมู่หลานให้อยู่กินข้าวด้วยกันพร้อมรอยยิ้ม
“ได้เลย! ได้เลย!”
ชิ่งมู่หลานเช็ดมุมปากของนาง จากนั้นก็วิ่งเข้าไปในครัวโดยไม่มีความเกรงใจใด ๆ นางเข้าไปช่วยรุ่นเหนียงและถังตงตงยกสำรับอาหารออกมา
นางเติบโตมาด้วยเสื้อผ้าชั้นดีและอาหารชั้นยอด แต่หลังจากมาที่ซีเหอวาน นางก็ได้กินแต่ข้าวหม้อใหญ่กับทหารหญิงทุกวัน นั่นทำให้นางรู้สึกอยากอาเจียนจะแย่
ตอนนี้รุ่นเหนียงกำลังมุ่งความสนใจไปที่การทำอาหาร ด้วยคำแนะนำของจินเฟิง ทักษะการทำอาหารของนางจึงดีขึ้นเรื่อย ๆ ชิ่งมู่หลานที่มาคอยรบกวนจินเฟิงในช่วงนี้ก็ได้อยู่ร่วมกินอาหารไปด้วย และนางก็ชื่นชมฝีมือการทำอาหารของรุ่นเหนียงเป็นอย่างมาก
“มู่หลาน คนที่เป็นผู้บังคับบัญชาต้องมีวุฒิภาวะ เป็นผู้นำ เป็นแบบอย่างที่ดี กิน นอน และคลุกคลีกับทหาร!”
จินเฟิงบรรยายว่า “แต่เจ้ากำลังแยกตัวออกจากบรรดาสหายด้วยการทำเช่นนี้ เจ้าจะโน้มน้าวใจคนอื่นในอนาคตได้อย่างไร?”
“ท่านอาจารย์หยุดตำหนิข้าได้แล้ว!”
ชิ่งมู่หลานกลอกตาไปที่จินเฟิงด้วยความโกรธ “ท่านก็เป็นผู้นำกองกำลังทหารชาย เหตุใดข้าไม่เห็นท่านกินนอนกับพวกเขาล่ะ”
“ผู้นำกองกำลังทหารชายคือพี่เหลียง ไม่ใช่ข้า”
“ไม่ใช่ท่าน แล้วเหตุใดท่านถึงเป็นผู้สั่งการการต่อสู้ในขณะที่เรากำลังต่อสู้กับโจร?”
“ข้าเพียงรับช่วงต่อคำสั่งชั่วคราวตามสถานการณ์เท่านั้น”
“ฟังดูดีมากเลย หรือว่าท่านแอบอู้และคิดแต่จ
