ะชี้นิ้วสั่งผู้อื่นอย่างเดียว?”
ชิ่งมู่หลานทำหน้าบูดบึ้ง “ข้าเองก็ได้มอบคำสั่งให้กับอาเหมยในการดูแลกองทหารหญิงไว้แล้วเช่นกัน เมื่อข้ากลับไปค่อยถอนคำสั่ง”
จินเฟิงตกตะลึงและไม่สามารถหาคำมาหักล้างได้
“ฮ่า ๆ ๆ!”
ถังตงตงทนไม่ไหวและระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
เมื่อเห็นใบหน้าที่มืดมนของจินเฟิง นางก็ปิดปากของตนอย่างรวดเร็ว
ดวงตาของกวานเสี่ยวโหรวและรุ่นเหนียงหรี่ลงพร้อมกับมีเสียงหัวเราะลอดออกมาเบา ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็นจินเฟิงถูกต้อนจนไปต่อไม่ถูก
“เจ้าหัวเราะอะไร”
จินเฟิงรับหน้าที่เป็นหัวหน้าครอบครัวและตบโต๊ะ “เหตุใดเสี่ยวเอ๋อยังไม่ตื่น?”
“ข้าจะไปเรียกนางเดี๋ยวนี้!”
กวานเสี่ยวโหรวปิดปากแล้ววิ่งไปที่ห้องของเสี่ยวเอ๋อ
ทันทีที่นางเดินเข้าไป จินเฟิงก็ได้ยินนางระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
ในที่สุดถังตงตงก็อดไม่ได้อีกต่อไป นางกับชิ่งมู่หลานพร้อมใจหัวเราะออกมาเช่นกัน
ปึง!
จินเฟิงโกรธมากจนเขาวางตะเกียบลงบนโต๊ะอย่างแรง
มื้อนี้คงกินไม่อร่อยแล้ว…
“ท่านพี่ พวกท่านหัวเราะอะไรกันหรือ มีความสุขอะไรกัน?”
เสี่ยวเอ๋อเดินตามกวานเสี่ยวโหรวออกมาพร้อมขยี้ตาแล้วถามอย่างสงสัย
[1] หนิวผีถัง (牛皮糖) : คือขนมงาอ่อนหรือเหม่งทึ้ง ในที่นี้เป็นคำเปรียบเปรยที่มีความหมายว่า ‘ติดหนึบ’
