ากนางมีปัญหากับหัวหน้าหมู่บ้าน อาจจะทำให้เกิดความยุ่งยากครั้งใหญ่
“ชายชราหลิว ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไม่ยอมให้เสี่ยวอวี้เข้าร่วมกองทหารหญิง เป็นเพราะเหตุใด?”
ชิ่งมู่หลานยังเดินมาไม่ถึง แต่เสียงของนางกลับดังไปถึงก่อนตัว
น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
“เพราะนางเป็นลูกสาวของข้า นางจึงต้องเชื่อฟังข้า”
แม้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านจะกลัวชิ่งมู่หลาน แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้เมื่อมีผู้คนมากมายเฝ้าดูการปะทะคารมครั้งนี้อยู่
เขาไม่สามารถอารมณ์เสียใส่ชิ่งมู่หลานได้ เขาจึงผลักเสี่ยวอวี้แทน “ไปโรงงานสิ่งทอกับข้า!”
“ข้ารู้ว่าท่านไม่อยากให้ข้าเป็นทหารหญิง เพราะท่านแค่อยากให้ข้าหาเงินให้ท่านเท่านั้น!”
เสี่ยวอวี้ผละตัวออกจากการฉุดดึงของหัวหน้าหมู่บ้าน จากนั้นดวงตาของนางก็เริ่มแดงขึ้น “ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ไม่เช่นนั้นท่านก็ทุบตีข้าให้ตายไปเลยเถิด!”
“เจ้า…”
หัวหน้าหมู่บ้านโกรธจนเคราสั่น ทันทีที่เขายกมือขึ้นจับไม้กวาด ชิ่งมู่หลานก็เข้ามาคว้าไม้กวาดไป
“ทำไม ถ้าข้าจะให้บทเรียนแก่บุตรสาวของข้า แม่นางก็ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยหรือ?”
หัวหน้าหมู่บ้านถามพร้อมจ้องมอง
“ที่เจ้าไม่ยินยอมให้เสี่ยวอี้มากับข้า เป็นเพราะเรื่องเงินใช่หรือไม่？”
ชิ่งมู่หลานหรี่ตาถาม
“หากเป็นเรื่องเงินแล้วมันทำไม?”
หัวหน้าหมู่บ้านเองก็สับสนเช่นกัน เขาพูดออกมาอย่างไม่อาย “กว่าข้าจะเลี้ยงนางมาจนเติบใหญ่เช่นนี้ไม่ใช่ง่าย ๆ นางต้องมาช่วยข้าหาเงินก็ถูกแล
