”
“เจ้าของร้านผ้าก็ลดราคาเก๋อหมาลงเกวียนละสองตำลึงเงิน และกระตือรือร้นมากกว่าปกติ”
บุรุษในขบวนคุ้มกันบอกเล่าเรื่องราวที่ได้ประสบอย่างตื่นเต้น
สมัยนี้ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาที่ทำนาหรือพ่อค้าที่เปิดร้านในเมือง ใคร ๆ ก็เกลียดโจรกันทั้งนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับดินแดนที่ก่อนหน้านี้ถูกควบคุมโดยโจรเขาเถี่ยกว้าน ตอนนี้ผู้คนจึงมีความสุขมากขึ้นหลังจากได้ยินข่าว พวกเขามีความสุขมากกว่าวันฉลองปีใหม่ด้วยซ้ำ
แม้ว่าจะมีโจรกลุ่มอื่น ๆ ต้องการมาแทนที่โจรเขาเถี่ยกว้าน แต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกโจรที่จะครอบครองดินแดนขนาดใหญ่เช่นนี้ในปีสองปี
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ภายในสองปีข้างหน้าจะไม่มีโจรกลุ่มใดกล้ามาที่หมู่บ้านและเมืองโดยรอบเพื่อเก็บส่วยประจำปีอีกต่อไป
ภาษีที่ต้องจ่ายให้ราชสำนักและส่วยข้าวที่ต้องจ่ายให้พวกโจรนั้นเป็นภูเขาลูกใหญ่ที่ทับอยู่บนหัวของประชาชนมาโดยตลอด และส่วยข้าวที่ต้องจ่ายให้พวกโจรก็น่าหนักใจยิ่งกว่าภาษีที่ต้องจ่ายให้ทางการเสียอีก
เพราะภาษีที่ต้องส่งให้หน่วยราชการนั้นคงที่และถูกกำหนดโดยราชสำนัก แต่ภาษีข้าวประจำปีนั้นพวกโจรเป็นคนกำหนดและสามารถเปลี่ยนแปลงได้เสมอ ในปีที่เก็บเกี่ยวได้มาก พวกโจรอาจเก็บธัญพืชเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า
เมื่อจู่ ๆ ภูเขาลูกใหญ่หายไปลูกหนึ่งอย่างกะทันหัน ผู้คนจึงรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นและสามารถหายใจหายคอโล่งมากกว่าเดิม
เป็นเรื่องปกติที่จะรู้สึกขอบคุณหมู่บ้านซีเหอวานที่สั
