้? นางเองก็หาคําตอบไม่ได้ สุดท้ายจึงส่าย หน้า ไม่คิดเสียเวลาไตร่ตรองต่อไป อย่างไรเสีย นางก็ตัดสินใจจะรับสาวใช้ เหล่านั้นไว้ เพราะความจริงก็คือ คนข้างกายนางมีไม่พอ หลงเอ๋อร์ยังเด็ก เกินไป ขาดความสุขุม แม่นมเยว่แม้เฉลียวฉลาด แต่ชราลงทุกวัน หลายเรื่อง
ก็เกินก๋าสั่ง
ในจวนแห่งนี้ นอกจากสองคนนั้น นางแทบไม่มีผู้ใดเป็นกําลัง จ้าวเข่อเหรินกําลังรุกไล่ทุกย่างก้าว นางจําเป็นต้องมีคนในมือ อีก ทั้งชือ ชวี่… ดูก็รู้ว่าไม่ใช่บุรุษธรรมดา สาวใช้ที่เขาคัดมา ย่อมมิใช่คนไร้ฝีมือ และลึกลงไปในใจ นางก็ยังเชื่อมั่นว่าเขาจะไม่ทําร้ายนาง
เมื่อนึกเช่นนั้น ใจก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย หากชื่อ ชวี่ล่วงรู้ความคิดนี้ เข้า คงยิ้มจนมุมปากแทบฉีก ไม่นาน แม่นมเยวกับหลงเอ๋อร์ก็เข้ามาช่วย แต่งตัว หลังอาหารเช้า จ้าวเข่อหรันไปยังศาลาในสวนชุนฮุย ตั้งใจปักผลงาน ชิ้นสําคัญ อีกสิบวันจะถึงวันคล้ายวันเกิดท่านยาย นางตั้งใจทําฉากกั้นผ้าปัก เป็นของขวัญ
ด้วยพื้นฐานจากชาติที่แล้ว ฝีมือนางมิใช่ธรรมดา และครั้งนี้ นางมิได้ ปักเพียงด้านเดียว หากเป็น “ปักสองหน้า” งานปักสองหน้า คือการปักลวด ลายบนผืนผ้าเดียวกันให้ทั้งด้านหน้าและหลังงดงามเท่าเทียม ลวดลายตรง
กันทุกกระเบียด แม้กระทั่งการเก็บปลายไหมก็ต้องแนบเนียน
ยิ่งไปกว่านั้น นางยังใช้เทคนิค “สองหน้าสามต่าง” คือสองด้านลวด ลายต่างกัน สีต่างกัน เข็มต่างกัน ด้านหนึ่งเป็นภาพ “นกกระเรียนอวยพร อายุยืน”
