่สาวน้องสาวเหล่านี้เริ่มเห็นแสงสว่างก็เลยอดนึกถึงเรื่องเศร้าที่ผ่านมาไม่ได้”
“พี่สาว ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกอย่างไร เพราะก่อนที่ข้าจะได้พบกับสามีของข้า ข้าก็รู้สึกว่าข้าอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว ข้าคิดที่จะแสวงหาความตายมากกว่าหนึ่งครั้ง แต่เมื่อได้พบกับสามี…”
กวานเสี่ยวโหรวจับมือหว่านเหนียงและพูดคุยเกี่ยวกับอดีตของนางเบา ๆ
ต้องบอกว่ากวานเสี่ยวโหรวปลอบใจผู้คนได้ดีกว่าชิ่งมู่หลานที่มีนิสัยแข็งกร้าว ทำให้หญิงสาวที่อยู่โดยรอบเริ่มหยุดสะอื้นและเข้ามาล้อมรอบราวกับว่าพวกนางกำลังตั้งใจฟังเรื่องเล่าที่กวานเสี่ยวโหรวกำลังเอ่ย
ถึงแม้ว่าจินเฟิงจะเป็นคนไร้ยางอาย แต่เมื่อเขาได้รับคำชมเชยเช่นนี้ก็ทำให้เขารู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย
เขาเอามือลูบจมูกอย่างเงอะงะจากนั้นก็หันหลังกลับไปกินข้าวต่อ
ถังตงตงและชิ่งมู่หลานมองหน้ากัน จากนั้นก็ปิดปากและหัวเราะเบา ๆ
ด้วยการปลอบใจของกวานเสี่ยวโหรว ในที่สุดบรรดาหญิงสาวก็สงบลง ชิ่งมู่หลานได้จัดทหารหญิงมาเฝ้าที่หน้าประตูห้องน้ำ เพื่อให้พวกนางทุกคนเข้าไปอาบน้ำ จากนั้นก็เปลี่ยนมาสวมใส่เสื้อผ้าที่สะอาด และย้ายเข้าไปอยู่ในกระท่อมมุงจากที่พวกโจรเคยอาศัยอยู่มาก่อน
แม้ว่าสภาพของกระท่อมมุงจากจะไม่ได้ดีนัก แต่ก็ดีกว่ากระท่อมที่พวกนางเคยอยู่เมื่อก่อนมาก
จินเฟิงพักอยู่ที่บ้านหลังเล็ก ๆ ของหลิวเจียง ในตอนกลางคืนหลังจากที่เขาอาบน้ำแล้ว เขาก็นอนบนเก้าอี้หวายในลานเล็ก ๆ เพื่อรอกวานเสี่ยวโหรว
แ
