ล็กใบใหญ่ออกจากบ้านไป
กระสอบเหล่านั้นบรรจุเหรียญทองแดงไว้เป็นจำนวนมาก ส่วนกล่องมันบรรจุแท่งเงินที่เรียงเป็นแถว
“ท่านอาจารย์ ข้านับเงินเหล่านี้แล้ว มีเหรียญทองแดงและแท่งเงินรวมทั้งสิ้น พันสองร้อยเก้าสิบตำลึงเงิน”
ฟางเหลยรายงาน
“มากกว่าหนึ่งพันตำลึงเงินหรือ?”
จินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“พี่ใหญ่ สมบัติที่แท้จริงของหลิวเจียงถูกซ่อนอยู่ในห้องครัว”
ซวนจื่อชี้ไปที่เตาในครัว “มันน่าจะอยู่ใต้เตา”
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
จินเฟิงถามอย่างสงสัย
“ครั้งหนึ่งข้าเคยมาหาหลิวเจียงและเห็นเขาออกมาจากห้องครัวพร้อมจี้หยก ข้าเห็นหญิงผู้นั้นรีบปิดประตูห้องครัวอย่างรวดเร็ว ทั้ง ๆ ที่หม้อก็ไม่ได้อยู่บนเตา” ซวนจื่อตอบ
“ส่งคนไปดู”
จินเฟิงยักคิ้วเป็นสัญญาณและฟางเหลยก็พาคนเข้าไปในครัวทันที
หลังจากกำจัดขี้เถ้าออกไปแล้ว ก็พบว่ามีถังเก็บน้ำซึ่งมีแผ่นเหล็กปิดอยู่ใต้เตา
ฟางเหลยขอให้คนรื้อเตาและยกถังเก็บน้ำทั้งหมดไปที่ลานบ้าน
“ซวนจื่อ เจ้ากล้าทรยศต่อพี่ใหญ่ หากเขากลับมาเขาต้องจัดการเจ้าเป็นแน่!”
สตรีที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่ประตูแทบคลั่งเมื่อเห็นถังเก็บน้ำถูกรื้อออกมา นางพยายามพุ่งเข้าไปตบตีซวนจื่อ
“เลิกก่อความวุ่นวายได้แล้ว!”
ทหารผ่านศึกที่เฝ้าบ้านเตะหญิงคนนั้นล้มลงและมัดนางไว้กับเสา
แต่หญิงสาวยังคงก่นด่าต่อไป ทหารจึงฉีกผ้าชิ้นหนึ่งจากเสื้อผ้าของนางแล้วยัดเศษผ้าเข้าไปในปาก
ที่ลานบ้าน ทหารผ่านศึกหยิบกล่องเล็ก ๆ ที่บรรจุทองคำ หย
