งด้านใน หากเจ้าต้องการสิ่งใดก็บอกข้าได้ ข้าจะไปเอามาให้”
“ไม่เป็นไร พอดีข้ารู้สึกไม่สบายท้องนิดหน่อย ท่านอาจารย์บอกให้ข้ากลับไปพักผ่อนแล้ว” หม่านชางกล่าว
ทุกคนในหมู่บ้านซีเหอวานรู้ดีว่าหม่านชางได้เรียนรู้ทักษะที่ยอดเยี่ยมจากจินเฟิง ตอนนี้ครอบครัวจางก็เลยยกให้หม่านชางเป็นเสาหลักและเป็นความหวังที่จะทำให้ครอบครัวรุ่งเรืองขึ้น
ทันทีที่เขาได้ยินว่าหม่านชางไม่สบาย จางเหลียงก็เริ่มกังวล
“หากเจ้ารู้สึกไม่สบายก็กลับไปพักผ่อนเถิด อยากกินอะไรก็บอกพี่สะใภ้ได้เลย ให้นางทำให้เจ้ากิน”
“อื้ม!”
หม่านชางตอบรับและเดินออกจากโรงหลอมเหล็กไป
หลังจากที่พวกโจรออกไป ชาวบ้านก็ออกมาจากบ้านและรวมตัวกันเป็นกลุ่มเพื่อหารือเกี่ยวกับสิ่งที่พวกโจรมาตามหาจินเฟิง
ในตอนแรกชาวบ้านที่รวมตัวกันนั้นมีไม่มาก เมื่อพวกเขาถามเรื่องราวจากทหารผ่านศึกก็ไม่มีใครสนใจพวกเขาเลย เมื่อถามหัวหน้าหมู่บ้าน เขาก็ไม่พูดอะไร พวกชาวบ้านไม่สามารถเข้าไปในโรงหลอมเหล็กเพื่อถามจินเฟิงได้ ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้แค่กังวล
แต่ไม่นานทุกคนก็พบเบาะแสของเรื่องราวจากมารดาของหม่านชาง
มารดาจางปฏิเสธที่จะบอกในตอนแรก แต่นางทนไม่ได้กับการสะกดรอยตามของซานเสิ่นจือและพรรคพวก นางจึงบอกเล่าคำขอของกลุ่มโจร
ตอนนี้คนทั้งหมู่บ้านต่างก็ตกอยู่ในความตื่นตระหนก
“เห็น ๆ กันอยู่ว่าจินเฟิงเป็นผู้สร้างไนปั่นด้ายนี้ขึ้นมา หากพวกเขาต้องการปล้นก็ไม่เท่าไรหรอก แต่นี่พวกเขาถึงกับเอ่ย
