ได้ยินมาว่าครอบครัวของโจวซือเหยียก็ทำสิ่งทอเช่นกัน”
“ที่แท้เขากำลังเล็งเป้าไปที่ไนปั่นด้ายของข้านี่เอง”
จินเฟิงตระหนักได้ทันที
โรงงานสิ่งทอต้องการคนงานจำนวนมาก และข่าวการกำเนิดของไนปั่นด้ายที่ทำขึ้นใหม่ก็ไม่สามารถปกปิดได้จริง ๆ
เป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีคนทำลอกเลียนขึ้นมา เพราะถังตงตง ความลับนี้จึงเก็บไว้ได้อย่างนาวนาน
“ก่อนหน้านี้ผู้ใต้บังคับบัญชาของซือเหยียเคยเอ่ยปากกับข้า มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนที่เราดื่มกัน เขาบอกข้าว่าซือเหยียเอ่ยปากว่าต้องการไนปั่นด้ายมาครอบครอง”
จางปู่โถวกล่าวต่อ “เขาให้พวกโจรเขาเถี่ยกว้านไปสกัดกั้นในถงซาน อาจเป็นเพราะพวกเขาต้องการบังคับให้ท่านอาจารย์ยอมก้มหัวให้”
“เช่นนั้นหรือ?”
จินเฟิงมองไปที่จางปู่โถวและถาม “จางปู่โถว เจ้าคือทหารปลดประจำการจากกองทัพเถี่ยหลินหรือไม่?”
“ไม่ใช่”
จางปู่โถวส่ายหัว “ข้าไม่เคยมีโอกาสได้ต่อสู้เคียงข้างท่านโหวในสนามรบ… เหตุใดท่านอาจารย์จึงถามเช่นนี้หรือ?”
“ไม่มีอะไร ข้าแค่ถามไปอย่างนั้น”
จินเฟิงยิ้มและส่ายหัว
เจ้าหน้าที่ที่รับใช้โจวซือเหยียมาพูดเรื่องไนปั่นด้ายกับจางปู่โถว เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้จางปู่โถวผู้นี้ส่งข้อความถึงจินเฟิงและบังคับให้ยอมจำนน
ดังนั้นจินเฟิงจึงสงสัยว่าจางปู่โถวอาจเป็นคนของโจวซือเหยีย
หรืออาจเป็นไปได้ว่าชายผู้นี้กำลังถูกหลอกใช้โดยที่เขาไม่รู้ตัว
“ท่านอาจารย์ เหตุใดไม่ย้ายโรงงานไปในอำเภอเล่า พวกโจรจะได้ไร้หนทาง” จ
