างปู่โถวโน้มน้าวด้วยความจริงใจ
หากเขาย้ายไปในอำเภอจินชวนจะได้ไม่ต้องเดินทางไปมาเพื่อซื้อของและจัดส่งอีก ในความเห็นของจางปู่โถว นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหา
“ขอบคุณจางปู่โถว ขอข้าคิดดูก่อนแล้วกัน”
จินเฟิงยิ้มและส่ายหัว
ความจริงแล้วบัณฑิตหนุ่มเคยคิดถึงปัญหานี้เช่นกันตอนที่ถังตงตงพูดเรื่องการก่อตั้งโรงงานครั้งแรก
อย่างไรก็ตาม อำเภอจินชวนมีขนาดเล็กมากและเป็นการยากที่จะหาสถานที่ที่เหมาะสมในการสร้างโรงงาน
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนส่วนใหญ่ที่สามารถอาศัยอยู่ในตัวอำเภอก็มีอาชีพเป็นของตัวเองและมีคนว่างงานน้อย แม้ว่าจินเฟิงจะสร้างโรงงาน การสรรหาลูกจ้างก็คงเป็นปัญหาใหญ่
ดังนั้นสุดท้ายแล้วชายหนุ่มจึงตัดสินใจสร้างโรงงานในซีเหอวาน
ตอนนี้เมื่อมาคิด ๆ ดูแล้ว การตัดสินใจของเขาถือว่าชาญฉลาดทีเดียว
โครงสร้างของไนปั่นด้ายใหม่ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนเป็นพิเศษ และช่างไม้ที่มีความรู้ก็สามารถเลียนแบบมันได้ผ่านการมองเพียงผิวเผิน
สาเหตุหลัก ๆ ที่ทำให้ความลับเรื่องไนปั่นด้ายยังไม่ถูกแพร่ออกไปเป็นเพราะคนงานหญิงไปจนถึงผู้ช่วยในโรงอาหารต่างก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
หากโรงงานถูกสร้างขึ้นในตัวอำเภอจินชวน จินเฟิงคิดว่าไนปั่นด้ายคงถูกขโมยไปนานแล้ว
แต่เขาก็รู้ดีว่าโครงสร้างของไนปั่นด้ายนั้นเรียบง่าย ไม่ช้าก็เร็วเรื่องนี้ก็ต้องแพร่กระจายออกไป
หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ นี่อาจเป็นการยกระดับสิ่งทอของต้าคังได้ระด
