ยอารมณ์ไม่ดี”
กวานเสี่ยวโหรวพูดถึงจินเฟิงอย่างเป็นธรรมชาติ “อีกหน่อยเจ้าก็จะรู้เองว่าสามีของข้าเป็นคนอย่างไร”
“เสี่ยวโหรว เจ้ากับท่านอาจารย์จินพบกันได้อย่างไรหรือ?”
ชิ่งมู่หลานดึงกวานเซียวโหรวไปด้านข้าง นั่งลงและถามอย่างสงสัย
แม้ว่านางจะถูกเลี้ยงดูมาอย่างไข่ในหินและบุคลิกของนางจะค่อนข้างหุนหันพลันแล่น แต่นางก็มีความสามารถในการสังเกตอารมณ์ของผู้คน
แม้ว่ากวานเซียวโหรวจะตอบเพียงประโยคเดียว แต่ชิ่งมู่หลานก็ตัดสินทัศนคติของกวานเสี่ยวโหรวที่มีต่อจินเฟิงได้ทันที
หากนางถามอย่างตรงไปตรงมาก็คงไม่ได้ประโยชน์อะไรมากนัก จึงเปลี่ยนกลยุทธ์และใช้วิธีพูดแบบอื่น
กวานเสี่ยวโหรวเป็นหญิงซื่อสัตย์ นางอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เรียบง่ายตั้งแต่ยังเป็นเด็กจึงไม่ได้คิดอะไรซับซ้อน และคิดว่ามู่หลานคงอยากที่จะคุยกับนางเฉย ๆ ดังนั้นนางจึงยิ้มแล้วตอบว่า
“ข้าและสามีรู้จักกันจากขบวนส่งตัวเจ้าสาวน่ะ”
“ขบวนส่งตัวเจ้าสาวน่ะหรือ?”
ชิ่งมู่หลานเหลือบมองกวานเสียวโหรวด้วยความประหลาดใจ “เสี่ยวโหรว เจ้างดงามถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงได้เข้าร่วมขบวนส่งตัวเจ้าสาวด้วยเล่า?”
“เรื่องนี้…”
ต้องบอกว่ากลยุทธ์ของชิ่งมู่หลานประสบความสำเร็จอย่างมาก
กวานเสี่ยวโหรวไม่รู้ว่าชิ่งมู่หลานพยายามสืบข้อมูลจากนาง จึงรีบเล่าเรื่องที่ตนและจินเฟิงรู้จักกัน รวมไปถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในครอบครัวที่เกิดขึ้นในภายหลัง
และชิ่งมู่หลานก็เข้าใจจินเฟิงในที่สุด
ใ
