นใจของกวานเสี่ยวโหรว จินเฟิงคือผู้มีพระคุณ นางย่อมไม่พูดสิ่งที่ไม่ดีต่อเขาเด็ดขาด
เมื่อชิ่งมู่หลานได้รับข้อมูลมาบางส่วน หลังจากส่งกวานเสี่ยวโหรวออกไปแล้ว นางก็ส่งทหารหญิงอีกสองสามคนออกไปตระเวนเพื่อทำความรู้จักซีเหอวาน
อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ที่ทหารหญิงนำกลับมาทำให้ชิ่งมู่หลานประหลาดใจ
ทุกคนในหมู่บ้านไม่ว่าจะอายุหรือเพศไหนต่างก็ยกนิ้วให้เมื่อกล่าวถึงจินเฟิง ทุกคนยกย่องเขามากกว่ากวานเสี่ยวโหรวเสียอีก
ก่อนที่จะมา ชิ่งมู่หลานคิดว่าจินเฟิงเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ในภูเขาซึ่งถูกชิ่งไหวพบเข้าโดยบังเอิญ
หลังจากมาถึงซีเหอวาน ก็พบว่ายอดฝีมือผู้นี้ค่อนข้างน่ารำคาญและไม่มีความกรุณาเลยแม้แต่น้อย
นางมาพร้อมกับจดหมายของชิ่งไหว แต่เขายังเก็บเงินค่าอาหารจากนาง
อย่างไรก็ตาม ในสายตาของชาวบ้าน จินเฟิงเป็นคนที่ใจดี เพราะความมั่งคั่งของเขา ไม่เพียงแต่สวัสดิการที่โรงงานสิ่งทอและสถานที่ก่อสร้างจะดีมากเท่านั้น แต่เขายังรับเด็ก ๆ เข้ามาเป็นแรงงานตัวน้อยเพียงเพื่อให้พวกเขาได้มีกินอีกด้วย
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ท่านพี่ชิ่งไหวให้ความเคารพท่านอาจารย์จินอย่างสูง น่าสนใจจริง ๆ”
ชิ่งมู่หลานลูบคางของนางพร้อมสายตาอยากรู้อยากเห็น
เช้าวันรุ่งขึ้นฟ้ายังไม่ทันสว่าง ชิ่งมู่หลานก็รวบรวมทหารหญิงและมุ่งหน้าไปที่ลานบ้านของจินเฟิงแล้ว
ทุกคนแบกย่ามใบใหญ่ไว้บนหลัง
“ข้าบอกพวกเจ้าแล้วมิใช่หรือว่ายามอิ๋น*[1] ค่อยมา”
จินเฟิงหาวและออกมาจา
