บทที่ 118 ชิ่งมู่หลาน
เมื่อออกจากห้องโถง พวกเขาก็เห็นกลุ่มหญิงสาวยืนอยู่ในลานบ้านแล้ว
การแต่งกายและอาวุธของพวกนางเหมือนกับองครักษ์ของกองทัพเถี่ยหลินทุกประการ พวกนางไม่เพียงสวมชุดเกราะเท่านั้น แต่ยังคงมีดาบอยู่ที่เอวด้วย
เว้นเสียแต่หญิงสาวนางหนึ่งซึ่งยืนอยู่ด้านหน้าและมองไปรอบ ๆ อย่างสงสัย ส่วนคนที่เหลืออีกประมาณสิบคนถูกแบ่งออกเป็นสามกอง หลังของพวกนางยังคงยืดตรงและจับดาบในมือเอาไว้มั่น
ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าอกนูน ๆ และใบหน้าที่งดงามนั่น จินเฟิงคงคิดว่าจงอู่นำองครักษ์ส่วนตัวของชิ่งไหวมาที่นี่อีกครั้ง
เมื่อผู้นำหญิงเห็นจินเฟิงออกมา นางก็ก้าวมาข้างหน้าแล้วถามว่า “เจ้าคือจินเฟิง?”
“ข้าน้อยนามว่าจินเฟิง ไม่ทราบว่าแม่นางคือ?”
สมองของจินเฟิงพลิกฟื้นความทรงจำเจ้าของร่างเดิมอย่างรวดเร็ว
ผ่านไปพักใหญ่เขาก็ได้คำตอบว่า เจ้าของร่างเดิมก็ไม่รู้จักผู้หญิงตรงหน้าเช่นกัน
“ข้าคือน้องสาวของชิ่งไหว นามว่าชิ่งมู่หลาน!”
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นแล้วตอบ
“น้องสาวของชิ่งไหวอย่างนั้นหรือ?”
จินเฟิงขมวดคิ้วและพูดว่า “ข้าไม่เคยได้ยินเขาพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน”
แต่แล้วจินเฟิงก็เห็นดาบยาวของหญิงสาวตรงหน้า
มันเป็นหนึ่งในดาบที่เขาทำให้ชิ่งไหวสองเล่มในตอนนั้น
เมื่อมองดูการแต่งกายและอาวุธของนางอีกครั้ง จินเฟิงก็เริ่มมั่นใจ
“นี่คือจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของพี่ชายข้า”
หญิงสาวหยิบจดหมายออกมาจากใต้แขนเสื้อแล้วยื่นให้จินเฟิง
จินเฟิงห
