บกลับถึงชิ่งมู่หลาน และบอกนางว่าชัยชนะในชิงสุยกู่เป็นเพราะจินเฟิง ท่านโหวหนุ่มขอให้นางไปพบจินเฟิงเพื่อทำการศึกษาสักระยะหนึ่งก่อน ค่อยไปที่กองทัพเถี่ยหลิน
หลังจากที่ชิ่งมู่หลานได้รับจดหมาย นางก็สนใจในตัวจินเฟิงทันที แต่นางกลัวว่าชิ่งไหวจะโกหก ดังนั้นนางจึงส่งคนไปที่เมืองหลวงเพื่อยืนยันข่าว
เมื่อนางได้รู้ว่าชัยชนะที่ชิงสุยกู่นั้นอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจินเฟิงจริง ๆ ชิ่งมู่หลานก็นำกองทัพสตรีของตนเองมุ่งมายังซีเหอวานทันที
“พี่ชายของข้าบอกว่า เจ้าเป็นแม่ทัพผู้มากความสามารถและขอให้ข้ามาเรียนรู้จากเจ้า”
ชิ่งมู่หลานกล่าวว่า “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะมาเรียนรู้วิชากับเจ้า หลังจากที่ข้าเรียนจบ ข้าจะมุ่งหน้าสู่ชายแดนเพื่อปราบปรามศัตรูและรับใช้อาณาจักร!”
“เจ้าจะมาอาศัยอยู่ที่นี่หรือ?”
จินเฟิงลูบคิ้วของเขาอย่างช่วยไม่ได้
ชิ่งไหวเป็นผู้ส่งหญิงสาวผู้นี้มาหาเขาหรอกหรือ
ชิ่งไหวรู้ตัวด้วยว่าตนเองทำผิดและได้เอ่ยขอโทษจินเฟิงซ้ำแล้วซ้ำเล่าในจดหมายที่ส่งมา พร้อมขอร้องให้จินเฟิงช่วยเหลือเขา
นี่เป็นครั้งแรกที่จินเฟิงเห็นชิ่งไหวใช้สรรพนามแทนตัวที่ต่ำต้อยเช่นนี้ แต่ด้วยมิตรภาพระหว่างคนทั้งสอง ไม่ว่าจะยากแค่ไหนจินเฟิงก็จะทำ
“เหตุใดเจ้าจึงกุมขมับ? มีปัญหาอะไรกับข้าหรือ?”
ชิ่งมู่หลานจ้องไปที่จินเฟิงด้วยดวงตากลมโตของนาง
“แม่นาง ข้าไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเจ้า ข้าแค่กังวลว่าเจ้าจะทนความยากลำบากไม่ได้ก็เท่านั้
