ซานเหยียเหยี่ยไม่ต้องกังวล ห้าสิบคนที่ข้าว่าเป็นเพียงกลุ่มแรกเท่านั้น”
จินเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ข้ายังสร้างไนปั่นด้ายเพิ่มขึ้นอีกเรื่อย ๆ ในอนาคตข้าจะรับสมัครคนงานเพิ่มอย่างแน่นอน ไม่ใช่แค่คนงานหญิงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงคนงานชายอีกด้วย”
เมื่อได้ยินสิ่งที่จินเฟิงพูดหัวหน้าตระกูลก็โล่งใจ “ข้าเข้าใจแล้ว! เช่นนั้นวันพรุ่งนี้ข้าจะพาคนมาเริ่มงาน”
ในคืนวันนั้นหัวหน้าตระกูลได้กลับมาที่กวานเจียวานและจัดการประชุมหมู่บ้านเพื่อคัดเลือกสตรีห้าสิบคน
เพื่อแสดงความยุติธรรม เขาทำการคัดเลือกสตรีที่มีอายุระหว่างสิบหกถึงยี่สิบห้าปีก่อน เพราะอยู่ในวัยที่เหมาะสม ไม่ใช่หญิงชรา คนป่วยหรือทุพพลภาพ
ถังตงตงพอใจกับสิ่งนี้มากและจัดให้พวกนางเข้าทำงานในกะเช้า
โรงงานสิ่งทอยังไม่มีหอพัก และคนงานหญิงเหล่านี้ต้องกลับไปนอนที่กวานเจียวานทุกวัน
โชคดีที่มีบุรุษหลายสิบคนในกวานเจียวานทำงานที่ซีเหอวานเช่นกัน ดังนั้นตอนขากลับพวกเขาก็จะเดินทางกลับพร้อมกัน ทำให้จินเฟิงไม่จำเป็นต้องส่งคนไปคุ้มกัน
