บทที่ 103 เร่งแผนการ
“ตั้งใจอย่างนั้นหรือ?”
จินเฟิงมองไปที่จางเหลียง “หมายความว่าอย่างไร?”
“เขาเถี่ยกว้านมีโจรหลายร้อยคน เหตุใดต้องส่งหัวหน้ามาเก็บส่วยประจำปีแค่ที่หมู่บ้านเราด้วย?”
จางเหลียงกล่าวว่า “และพวกเขาก็ไม่ได้ปล้นคนธรรมดาที่เดินผ่านไปมา พวกเขาปล้นแค่เราเท่านั้น ค่าผ่านทางที่พวกเขาขอสูงขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้ง จนข้ารู้สึกว่าโจรเขาเถี่ยกว้านกำลังยั่วยุพวกเรา”
พวกโจรเขาเถี่ยกว้านจะมาเก็บส่วยประจำปีแค่ปีละครั้ง ซึ่งคล้ายคลึงกับส่วนราชการที่มาทำการจัดเก็บภาษี
การจ่ายส่วยประจำปีแก่โจรเขาเถี่ยกว้านเป็นไปเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขามาสร้างปัญหาในซีเหอวาน เพราะท้ายที่สุดอย่างไรชาวบ้านก็ต้องจ่ายส่วยรายปีให้อยู่แล้ว หากพวกเขามาสร้างปัญหาอย่างไร้เหตุผลจะทำให้เกิดการต่อต้านจากชาวบ้านขึ้น
แต่หากจางเหลียงสังหารพวกโจรเขาเถี่ยกว้าน พวกเขาก็จะมีข้ออ้างที่จะเข้ามาก่อความวุ่นวายในซีเหอวานอย่างชอบธรรม
“เฮ้อ ไม้ใหญ่ย่อมถูกลมปะทะหักโค่น”
จินเฟิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้
แต่เขาไม่มีวิธีที่ดีในการจัดการกับปัญหาดังกล่าวในขณะนี้
หากจงอู่กับองครักษ์ของชิ่งไหวจากไป คนเดียวที่เขาสามารถขอกำลังเพื่อเคลื่อนไหวบางอย่างได้คือจางเหลียง จางหม่านชาง และชายผิวคล้ำซึ่งเป็นอดีตสหายร่วมรบของจางเหลียง ทว่าทั้งสามคนก็พิการในระดับที่แตกต่างกัน
มีโจรเพียงไม่กี่กลุ่มทั่วอำเภอจินชวนที่มีสิทธิ์รวบรวมส่วยประจำปี และโจรเขาเถี่ยกว้า
